Κυριακή 29 Μαρτίου 2026

ΟΤΑΝ ''ο άγιος ανενδότως αρνήθηκε να δώσει έστω και έναν οβολό για τον ανίερο σκοπό τους.'', ΕΜΕΙΣ ΤΙ ΠΟΙΗΣΩΜΕΝ;

 

Ναι μεν ‘’ένας κούκος δεν φέρνει την άνοιξη΄΄, αλλά ‘ένα σπίρτο αρκεί να φέρει τον όλεθρο’…

 

[Β΄ μέρος]


 

Αγαπητοί, είναι γνωστό ότι οι εκτρώσεις (φόνος-σφαγιασμός εμβρύων)... γίνονται δωρεάν, δηλ. με χρήματα που εισπράττει το κράτος από εμάς τους πολίτες, εννοείται τους Ορθοδόξους Χριστιανούς! Λοιπόν,

 

Συναξάριον

29 Μαρτίου 2026

 

Ο άγιος Μάρκος, ομολογητής και Επίσκοπος Αρεθουσίων Συρίας

 

               Για το μαρτύριο του αγίου Μάρκου μας πληροφορούν ο άγιος Γρηγόριος ο Θεολόγος και ο όσιος Θεοδώρητος. Σύμφωνα μ’ αυτούς, ο επίσκοπος Αρεθούσας Μάρκος αγωνίστηκε ιδιαίτερα κατά της ειδωλολατρίας, επί βασιλείας του αγίου Κωνσταντίνου του Μεγάλου∙ κατέστρεψε μάλιστα έναν ναό των ειδώλων και πολλούς απίστους μετέστρεψε στη χριστιανική Πίστη. Όταν όμως ανέβηκε στον θρόνο ο Ιουλιανός ο Παραβάτης και λίγο αργότερα αποστάτησε από την Πίστη, ορισμένοι πολίτες της Αρεθούσας μιμήθηκαν την άρνησή του κι έγιναν ειδωλολάτρες. Αυτοί εξεγέρθηκαν εναντίον του Μάρκου, επειδή είχε κατακρημνίσει τον ναό των ειδώλων και απαίτησαν να τον αποκαταστήσει ή να πληρώσει ένα μεγάλο χρηματικό ποσόν για την ανακατασκευή του. Όταν ο ηλικιωμένος επίσκοπος αρνήθηκε και τις δύο επιλογές που του έδωσαν, οι ειδωλολάτρες δεν δίστασαν να τον ξυλοκοπήσουν, να τον μαστιγώσουν και τέλος να τον σύρουν δεμένο στους δρόμους, για να χλευαστεί. Του έκοψαν τα αυτιά μ’ ένα λεπτό αλλά ανθεκτικό σκοινί, κατόπιν τον γύμνωσαν, τον άλειψαν με μέλι και τον άφησαν επάνω σ’ ένα δέντρο το κατακαλόκαιρο, για να φαγωθεί από τις αράχνες, τα κουνούπια και τις σφήκες.

               Ο μάρτυς του Χριστού τα υπέμεινε όλα αγογγύστως! Παρότι ήταν γέροντας στην ηλικία, όμως η όψη του έλαμπε σαν αγγέλου. Η πρωτοφανής υπομονή του κατέπληξε τους πολίτες, οι οποίοι έτρεφαν γι’ αυτόν θαυμασμό μαζί και οίκτο. Οι ειδωλολάτρες υποχώρησαν, ρίχνοντας την τιμή των οικονομικών απαιτήσεών τους για το ναό και, τελικά, του ζήτησαν ένα ασήμαντο ποσόν, που εύκολα θα μπορούσε να τους το δώσει. Όμως ο άγιος ανενδότως αρνήθηκε να δώσει έστω και έναν οβολό για τον ανίερο σκοπό τους. Αυτοί χαμήλωσαν το κόστος σε ένα μηδαμινό ποσόν, για να του χαρίσουν τη ζωή. Ήταν ανυποχώρητος! Στο τέλος τον άφησαν να φύγει ελεύθερος από την φυλακή. Πολύ σύντομα, ένας-ένας οι άπιστοι δέχθηκαν τους σοφούς λόγους του και επέστρεψαν στη χριστιανική Πίστη. (…)» (σ. 262-263)

ΛΟΙΠΟΝ ΑΔΕΛΦΟΊ, 

Ακόμη κι αν το χρηματικό ποσόν (=φόρος) που μας ζητούν είναι «ασήμαντο»… η «συναίνεσή» μας (= υποβολή νέας φορολογικής δήλωσης), μάς καθιστά συνένοχους (=φονιάδες) και αξίους για την κόλαση ή όχι;  Εάν δεν μετανοήσουμε (δηλ. εάν δεν αρνηθούμε έμπρακτα την καταβολή του εν λόγω ποσού, έστω και «μηδενικού»)...!

ΠΡΟΤΑΣΗ

Κανείς να μην υποβάλει Φ.Δ. (φόρο), πριν ξεκαθαριστεί-αφαιρεθεί το εν λόγο ποσό, πριν οι υπεύθυνοι που ψήφισαν ή επικαιροποίησαν την εν λόγω φορολογική απαίτηση τιμωρηθούν παραδειγματικά (=αφορισμός).

Δημήτριος Β. Εμμανουήλ