Αιωνία η μνήμη της αειμνήστου Πηνελόπης Αθανασιάδου

 

Στην διεφθαρμένη μας εποχή ένα είνε το έγκλημα∙ η αλήθεια! Λες την αλήθεια; θα διωχθής. Είνε πικρά η αλήθεια. Για την αλήθεια και ο Χριστός, ο κορυφαίος, ο ύψιστος, ο απαράμιλλος μάρτυς της αληθείας («Εγώ… εις τούτο ελήλυθα εις τον κόσμον, ίνα μαρτυρήσω τη αληθεία» Ιωάν. 18,37), σταυρώθηκε στον Γολγοθά.

ΡΑΔΙΟΦΩΝΙΚΟΣ ΣΤΑΘΜΟΣ «Ο Ι. ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ»

Ένας εντελώς νέος τομεύς προσφοράς εις το ποίμνιόν μας κατά την διαρρεύσασαν τετραετίαν 1988-1991 υπήρξεν η ίδρυσις και λειτουργία εκκλησιαστικού ραδιοφωνικού σταθμού της ι. μητροπόλεως από του φθινοπώρου του 1989.

[…]

● Εκτός άμβωνος

Προ σαραντατριών (43) περίπου χρόνων, όταν η αγαπητή μας πατρίς ευρίσκετο σε δύσκολες στιγμές της ιστορίας της και διεξήγε τον υπέρ πάντων αγώνα, τον αγώνα υπέρ της ελευθερίας και της ακεραιότητός της, επιστρατεύτηκα, και ως ιεροκήρυξ του στρατού υπηρέτησα στη Λάρισα. Εκεί, εκτός των κηρυγμάτων που έκανα στους στρατώνες προς τους στρατιώτες, εκήρυττα ακόμα και στους ναούς της μεγάλης αυτής πόλεως, και κόσμος πολύς συνέρρεε ως διψώσα έλαφος στα κηρύγματα εκείνα. Δυστυχώς όμως ορισμένες φράσεις ενός λόγου μου έθιξαν την τότε αθλία πολιτική και εκκλησιαστική κατάστασι, καθώς και πρόσωπα υψηλά ιστάμενα. Κατόπιν τούτου με εντολή της Ιεράς Συνόδου απαγορεύτηκε το κήρυγμα στον υποφενόμενο.

[…]

● Αλυσίδα απαγορεύσεων

Ταύτα, αγαπητοί μου, είχα να σας είπω και κλείνω γόνυ και ευχαριστώ το Θεό, διότι κοντά στα άλλα με αξίωσε να εγκαινιάσω και το έργο τούτο, που το θεωρώ από τα σπουδαιότερα. Λησμόνησα να σας πω, ότι όχι μόνο στη Λάρισα, αλλά και εδώ, όταν ήρθα ως επίσκοπος, το δικτατορικό καθεστώς κατ’ αρχάς μου απέτρεψε να ομιλώ από το κρατικό ραδιοφωνικό σταθμό. Αλλ’ όταν θέλησα να ελέγξω τα κακώς κείμενα, τότε με απέκλεισαν από το σταθμό. Η αφορμή ήταν ότι δεν επέτρεψα τότε μέσα στο ναό του Αγίου Παντελεήμονος να εκφωνούνται πολιτικοί λόγοι. Και όχι μόνο τις ραδιοφωνικές ομιλίες μας διέκοψαν, αλλά και διωγμούς και απειλές δεχθήκαμε, ότι θα μας πάνε εξορία στο Άγιο Όρος, στα ψυχιατρεία. Και όταν ήρθε η κυβέρνησις του Καραμανλή, ήρθε στιγμή που μας έκοψε αποτόμως ο κρατικός σταθμός, διότι στην διεφθαρμένη μας εποχή ένα είνε το έγκλημα∙ η αλήθεια! Λες την αλήθεια; θα διωχθής. Είνε πικρά η αλήθεια. Για την αλήθεια και ο Χριστός, ο κορυφαίος, ο ύψιστος, ο απαράμιλλος μάρτυς της αληθείας («Εγώ… εις τούτο ελήλυθα εις τον κόσμον, ίνα μαρτυρήσω τη αληθεία» Ιωάν. 18,37), σταυρώθηκε στον Γολγοθά.

Μας κόψανε στη Λάρισα, μας κόψανε και εδώ οι κρατικοί ραδιοφωνικοί σταθμοί επί Καραμανλή. Μας κόψανε και επί κυβερνήσεως Παπανδρέου. Μιλώ υπεράνω κομμάτων και παρακαλώ να μη με παρεξηγήσετε. Όταν εδώ χτυπήσαμε νεκρικά τις καμπάνες και διώξαμε τα χορευτικά συγκροτήματα της Αλβανίας, τότε πάλι, την ώρα που μιλούσαμε, μας κόψανε αποτόμως από τον κρατικό σταθμό.

Γι’ αυτό ολοψύχως ευχόμεθα, όπως ο Κύριος αναπαύση την ψυχή της αειμνήστου Πηνελόπης Αθανασιάδου, δωρητρίας του οικοπέδου αυτού προς την αδελφότητα «Αγάπη». Το οικόπεδο αυτό φάνηκε πολύ χρήσιμο, τόσο για την εγκατάστασι του βιβλιοπωλείου της «Αγάπης», όσο και για την εγκατάστασι του ραδιοσταθμού της ι. μητροπόλεως. Ας είνε αιωνία η μνήμη!

Πηγή: «ΑΠΟΛΟΓΙΣΜΟΣ ΕΚΤΗΣ ΤΕΤΡΕΤΙΑΣ 1988-1991», ΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΑΥΓΟΥΣΤΙΝΟΥ Ν. ΚΑΝΤΙΩΤΟΥ, ΕΚΔΟΣΙΣ «Ο ΣΤΑΥΡΟΣ», ΣΕΛ. 81-86