ΟΙ ΠΟΛΕΜΙΟΙ ΤΩΝ «ΟΡΙΩΝ» ΤΟΥ ΓΑΜΟΥ, ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΙ ΚΑΙ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΙ… ΚΑΙ Ο ΠΙΣΤΟΣ ΛΑΟΣ!
[2016-2026, ΔΕΚΑ ΧΡΟΝΙΑ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΥΛΟΠΟΙΗΣΗ ΤΗΣ ΠΡΩΤΗΣ «ΘΕΜΑΤΙΚΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΑΣ»]
Πρωθυπουργός κ. Μητσοτάκης : «Οἱ γάμοι μεταξὺ ὁμόφυλων ζευγαριῶν θὰ γίνουν πραγματικότητα κάποια στιγμὴ καὶ αὐτὸ εἶναι μέρος τῆς στρατηγικῆς μας. Ἡ ἑλληνικὴ κοινωνία εἶναι πολὺ πιὸ ἕτοιμη καὶ ὥριμη»!
Αρχιεπίσκοπος κ. Ιερώνυμος (5 Μαρτίου 2024): «Η Εκκλησία δεν αντιδρά, αγαπά. Ελευθερία έχουμε, ο καθένας κάνει ό,τι θέλει. …Ε, γάμους δεν σας εύχομαι, τέτοιου είδους.» (μετά την ψήφιση του Νόμου 5089/2024 - ΦΕΚ 27/Α/16-2-2024 «Ισότητα στον πολιτικό γάμο…»)
Επίσκοπος Αυγουστίνος Ν. Καντιώτης : «Είμεθα εναντίον της βίας. Όπλα εις τον αγώνα μας είνε η φωνή, ο πένθιμος ήχος της καμπάνας, και εν περιπτώσει αμετανοησίας το έσχατον όπλον του αφορισμού»
(Τέταρτη απάντηση στην «χλιαρή» Απόφαση της Δ.Ι.Σ./ 1 Απριλίου 2026 με αφορμή την απόφαση της Ολομέλειας του ΣτΕ που «έκρινε συνταγματικό τόσο τον γάμο μεταξύ προσώπων του ιδίου φύλου όσο και το δικαίωμά τους στην τεκνοθεσία».)
Αγαπητοί εν Χριστώ αδελφοί και Πατέρες,
Για μία ακόμη φορά καταφεύγουμε στην Γραφή του π. Αυγουστίνου Καντιώτη, στο βιβλίο του με τίτλο: «Απολογισμός έκτης τετραετίας 1988-1991)»1, και μαζί στο νέο βιβλίο με τίτλο: «Η ζωντανή παρουσία του Θεού στον κόσμο και η τρέλα της απιστίας»2 (απομαγνητοφωνημένα μαθήματα του π. Αυγουστίνου Καντιώτου, που έγιναν στην Φλώρινα, στο ανώτερο Κατηχητικό Αρρένων, το 1990), προκειμένω να βρούμε δομικά στοιχεία, λόγων και έργων αυτού, προς οικοδόμηση ελεγκτικού λόγου κατά ποικιλώνυμων εχθρών της Πίστεως και της Πατρίδας που βάλλουν επί των ημερών μας εναντίον του θεσμού του Γάμου, εναντίον της εν Χριστώ [ελληνικής] οικογένειας, εναντίον της Ορθοδοξίας… εναντίον των εντολών του Χριστού και [της ηθικής] του Ευαγγελίου Του.
«Ο ‘’τρελλός’’ επίσκοπος μαζί με τους πιστούς, όσον ολίγοι και αν έμειναν, θα πράξουν το καθήκων των μέσα εις το πλαίσιον των νομίμων και κανονικών δικαιωμάτων που παρέχει εις αυτούς το ισχύον Σύνταγμα» (Φωνή π. Αυγουστίνου) [1/σ.58]!
ΕΙΣΑΓΩΓΙΚΑ
1. «Κάτω τα σύνορα» (Κάτω… η πατρίς)
Λίγο πριν τα Χριστούγεννα του 1990…, ο π. Αυγουστίνος, με αφορμή την αντιχριστιανική και αντεθνική κινηματογραφική ταινία «Το μετέωρο βήμα του πελαργού», κάνει λόγο για τις θεμελιώδεις διατάξεις του ελληνικού Συντάγματος (που ως επικεφαλίδα έχει «Εις το όνομα της αγίας και ομοουσίου και αδιαιρέτου Τριάδος»), τονίζοντας πως «Εκεί το τρίπτυχον των αξιών, εις τα οποίας ως Έλληνες πιστεύομεν, η οικογένεια, η πατρίς, και η Ορθοδοξία, πλήττεται βαναύσως από τον Αγγελόπουλον.» [1/σ.62].
Αν και ο Πατήρ, διαπιστώνει-διαβεβαιώνει πάντας ότι η οικογένεια, η πατρίς, και η Ορθοδοξία «πλήττεται βαναύσως από τον Αγγελόπουλον», η Δ.Ι.Σ. εντέχνως τον διαψεύδει! Ιδού το σχετικό «χλιαρό» Ανακοινωθέν Της (11-12-1990):
«Η Εκκλησία δεν έχει καμμιά πρόθεση να ασκήσει λογοκρισία σε οποιοδήποτε λογοτεχνικό ή καλλιτεχνικό έργο (σ.σ. απίστευτα επίκαιρος και αληθινά «διαχρονικός» ο λόγος Της). Μέσα στα πλαίσια της πολυφωνίας όμως και της ελευθερίας διατυπώσεως γνωμών, δύνανται και οι Ιεράρχαι να εκφέρουν τις απόψεις των για θέματα που αφορούν το ποίμνιό τους.
Η Ι. Σύνοδος, διαπιστώσασα ότι το σενάριον της ταινίας δεν έχει αιχμές κατά της Εκκλησίας, αλλά άπτεται καιρίων εθνικών ζητημάτων, απεφάσισε να απευθυνθεί με έγγραφό της στην Κυβέρνηση και ειδικά στο αρμόδιο Υπουργό Πολιτισμού κ. Τζαννή Τζαννετάκη, επισημαίνοντας τις ανησυχίες και τους προβληματισμούς της.
Επίσης η Ιερά Σύνοδος θα μεταφέρει στην Πολιτεία την ανησυχία του Σεβ. Φλωρίνης και άλλων Μητροπολιτών που ποιμένουν παραμεθόριες περιοχές για το σοβαρό αυτό θέμα» [1/σ.58]…
Στο σημείο αυτό έχει σημασία να δούμε τα αποτελέσματα της εν λόγω παρέμβασης του Αρχιεπισκόπου και των λοιπών Ιεραρχών! Ο π. Αυγουστίνος σημειώνει σχετικά:
«Εκείνο που προεκάλεσε την αγανάκτησίν μας ως επισκόπου, ήτο βεβαίως και η κατά του τριπτύχου των αθανάτων ιδεωδών (Ορθοδοξίας, πατρίδος, οικογένειας) πονηρά επίθεσις του Αγγελοπούλου, αλλά κυρίως το γεγονός ότι το ανθελληνικόν έργον εχρηματοδοτήθη γενναίως όχι μόνον από την Ε.Ο.Κ. (600 εκατομμύρια δραχμές) αλλά και υπό της Ελληνικής πολιτείας, η οποία επί πλέον διέταξε την αστυνομίαν επί ένα τετράμηνον περίπου να φυλάττη υπό δριμύτατον ψύχος ημέραν και νύκτα τα κακόζηλα σκηνικά του έργου. Ο δε υπουργός πολιτισμού κ. Τζαννετάκης έχει μεγαλύτερη ευθύνην, διότι έδωκεν εντολήν να υποστηριχθή παντοιοτρόπως το γύρισμα της ταινίας, χωρίς να μελετήση το σενάριον. Εάν δεν το εμελέτησε, τότε η ευθύνη του ως πολιτικού είνε τεραστία». (σ.σ. Ο κ. Τζαννετάκης «Διετέλεσε Πρωθυπουργός και ταυτόχρονα Υπουργός Εξωτερικών και Υπουργός Τουρισμού της Κυβέρνησης Συνεργασίας μεταξύ ΝΔ και Συνασπισμού της Αριστεράς, από τις 2 Ιουλίου έως τις 11 Οκτωβρίου του 1989.». Υπουργός δε Πολιτισμού από 11/4/1990 έως 8/8/1991)
…Και συνεχίζει ο Πατήρ: «Έτσι, εις την περίπτωσιν του γυρίσματος της ανθελληνικής ταινίας Αγγελοπούλου, σκανδαλωδώς υπερασπιζομένης από το Ελληνικόν κράτος, εφαρμόζεται το του Λένιν∙ «Το αστικόν καθεστώς εις εποχήν παρακμής θα μας δώση το σχοινί δια να το πνίξομεν». Σχοινί δε απαγχονισμού της Ελληνικής πατρίδος εις την προκειμένην περίπτωσιν είνε το έργο του Αγγελοπούλου» [1/σ.65].
- Τριπλό δε «σχοινί», μάλιστα «σχοινί απαγχονισμού» των δύο τελευταίων Ελληνικών Κυβερνήσεων στην προκειμένη περίπτωση είναι οι δύο ψηφισθέντες Νόμοι: 4491/2017 περί «Αλλαγής φύλου από το 15ο έτος», και 5089/2024 περί ‘’Ισότητας (των ομόφυλων ζευγαριών) στον πολιτικό «γάμο»’’, και μαζί η υπ’ αρ. 392/2026 απόφαση της Ολομέλειας του ΣτΕ (με την οποία έκρινε συνταγματικό τον Νόμο 5089/2024).
Επίσης, αδελφοί, έχει σημασία να δούμε επιπλέον και τούτο το αποτελέσματα της έρευνάς μας εις τας πηγάς του «Απολογισμού της 6ης 4ετίας», προκειμένω να εννοήσουμε τους λόγους αποτυχίας της εν λόγω παρέμβασης της Δ.Ι.Σ., και μαζί τον μεγάλο κίνδυνο που διατρέχει και πάλι η Οικογένεια, η Πατρίδα, αλλά και η Ορθοδοξία μας! εννοείται από την πλειοψηφία των οικουμενιστών εκκλησιαστικών και διεθνιστών πολιτικών αρχόντων μας. Ιδού:
«Όταν δε εγνώσθη ότι, ενώ ημείς ιστάμεθα φρουροί των πνευματικών μας συνόρων εις τα άκρα της πατρίδος, άλλοι εις την καρδίαν του κράτους παρεχώρησαν εις τον αφωρισμένον σκηνοθέτην την άδειαν να γυρίση σκηνάς της ταινίας του εντός της αιθούσης του ελληνικού κοινοβουλίου με την ευκαιρίαν της αργίας του διημέρου 17-18 Φεβρουαρίου 1991, απεστείλαμεν εις τας Αθήνας προς τον πρόεδρον της Βουλής κ. Τσαλδάρην την ακόλουθον διαμαρτυρίαν υπό ημερομηνίαν 20-2-1991.
ΑΠΑΝΤΗΣΑΤΕ
Τηλεθεαταί και ακροαταί κρατικών μέσων ενημερώσεως εκ διαφόρων πόλεων της Ελλάδος τηλεφωνικώς με επληροφόρησαν, ότι ο αφωρισμένος Αγγελόπουλος ενεφανίσθη μετά του Μαστρογιάννι, υποδυομένου τον ρόλον του βουλευτού του σεναρίου, εις την αίθουσαν της Βουλής των Ελλήνων, δια να γυρίση κάποιαν τελευταίαν σκηνήν της αντιχριστιανικής και αντεθνικής ταινίας του «Το μετέωρο βήμα του πελαργού». Μένω κατάπληκτος! Ουδέποτε εφανταζόμην ότι η Βουλή των Ελλήνων, της οποίας όλοι οι βουλευταί επί τη αναλήψει καθηκόντων ορκίζονται εις το όνομα της αγίας Τριάδος, θα επέτρεπαν η αίθουσά της, είδος ιερού βήματος του ιστορικού μας έθνους, να χρησιμοποιηθή δια τοιούτον σκοπόν. Το μόνον που υπολείπεται είνε, προς αποπεράτωσιν του γυρίσματος της ταινίας, να εμφανισθή το συγκρότημα του αφωρισμένου και εντός του μητροπολιτικού ναού Αθηνών και να λάβη την ευλογίαν του αρχιεπισκόπου!» [1/σ.67].
2. «Κάτω τα (ηθικά) όρια» (Κάτω η οικογένεια, και η Ορθοδοξία)
Στο νέο βιβλίο με τίτλο: «Η ζωντανή παρουσία του Θεού στον κόσμο και η τρέλλα της απιστίας» διαβάζουμε:
«Όπως υπάρχουν φυσικά όρια, τα οποία δεν υπερβαίνουν τα δημιουργήματα του Θεού, υπάρχουν και ηθικά όρια. Και γι’ αυτά τα ηθικά όρια, επιθυμώ σήμερα να μιλήσω. Η θάλασσα έχει τα όριά της και ο άνθρωπος έχει τα όριά του.
…«Όριον έθου» ο Θεός στον άνθρωπο την συνείδησι, η οποία καταμαρτυρεί για τις κακές του πράξεις. Και για να το κάνω λιανά αυτό, το ότι όριον είναι η συνείδησι και ο ηθικός νόμος θα αναφέρω 3-4 παραδείγματα και τελειώνω τον λόγο.
«Όριον έθου» ο Θεός στο φαγητό…
«Όριον έθου» ο Θεός στο ποτό…
«Όριον έθου» στον γάμο («…Έπλασε ο Θεός τον άνδρα και την γυναίκα. Άλλα χαρίσματα έχει η γυναίκα και άλλα χαρίσματα έχει ο άνδρας. Το ανδρόγυνο αποτελεί την ολοκλήρωσι της ανθρωπίνης υπάρξεως. …«Όριον» έβαλε ο Θεός, στο φαγητό και στο ποτό. «Όριον» έβαλε στο γάμο και στις σεξουαλικές σχέσεις, για να εκφραστώ με σύγχρονον γλώσσα∙»)…
«Όριον έθου» ο Θεός στην εργασία…
Όρια έχει και η Πατρίδα μας («Για κοιτάξτε, είμεθα στα άκρα της ευλογημένης μας Πατρίδος. Σε απόστασι 18 χμ. βρίσκονται τα όρια της Πατρίδος μας. Και εκεί είναι οι γενναίοι μας αξιωματικοί και στρατιώται, που φυλάγουν με όπλα∙»…
Όρια έχει και η Εκκλησία («Το επαναλαμβάνω∙ έχει και η θρησκεία τα όριά της. Ας το ακούσουν αυτό πάντες, είτε ορατοί, είτε αόρατοι ακροαταί. Και όρια της Εκκλησίας είνε οι εντολές. Τα όρια της Εκκλησίας τα εχάραξε με το Αίμα του ο Κύριος ημών Ιησούς Χριστός. Τα εχάραξαν μεγάλοι Πατέρες και διδάσκαλοι της Εκκλησίας μας. Πατέρες άγιοι που αρχίζουν από την αρχαία Εκκλησία μας μέχρι τον άγιο Νεκτάριο∙»)… [2/σ.28-37].
ΠΟΛΕΜΙΟΙ ΤΟΥ ΓΑΜΟΥ, Ο ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΚΑΙ Ο ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΣ!
Και πάλι η φωνή του π. Αυγουστίνου. Αναφέρεται μεν στο «Ζήτημα της Εκκλησιαστικής περιουσίας» (Νόμος 1.700/1987), αποκαλύπτει δε τα εξής:
α) ΔΙΚΤΑΤΟΡΙΚΩΣ ΕΛΥΘΗ ΤΟ ΘΕΜΑ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥ «ΓΑΜΟΥ»
«Σοβαρά θέματα γενικότερης σημασίας εις άλλας φιλελευθέρας και δημοκρατικάς χώρας λύονται κατά τρόπον δημοκρατικόν… δια δημοψηφίσματος. Αλλά εις την Ελλάδα δυστυχώς σοβαρά θέματα που αφορούν εις την θρησκευτικήν και ηθικήν κατάστασιν των Ελλήνων λύονται ως επί το πλείστον δικτατορικώς. Ούτω λ.χ. ελύθη το θέμα του πολιτικού “γάμου”».
[«Στην Ελλάδα νομιμοποιήθηκε, ο πολιτικός γάμος, το 1982 με τον νόμο 1250 από την κυβέρνηση Ανδρέα Παπανδρέου, 200 χρόνια μετά την καθιέρωσή του στη Γαλλία από τη Γαλλική Επανάσταση. Έως τότε ίσχυε η υποχρεωτική ιερολογία του γάμου (θρησκευτικός γάμος), που είχε καθιερωθεί με Νεαρά του αυτοκράτορα Λέοντος ΣΤ΄ του Σοφού [σ.σ. Μαθητής του Μ. Φωτίου] το 893 μ.Χ. («Μη ερρώσθαι τα συνοικέσια άνευ της ιεράς ευλογίας»).» [3].
…Και συνεχίζει ο Πατήρ: «Ενώ, ως απέδειξαν τα πράγματα, ο λαός της Ελλάδος κατά ποσοστόν μόνον 4% ήτο υπέρ του πολιτικού “γάμου”, εν τούτοις η ελάχιστη μειοψηφία εζήτησε και επέβαλε τον πολιτικόν “γάμον”. Το αυτό λοιπόν θα συμβή και εις την περίπτωσιν του εκκλησιαστικού θέματος. Το φλέγον τούτο θέμα (ενν. της Εκκλησιαστικής Περιουσίας), ως δεικνύουν τα πράγματα, τελικώς θα λυθή δικτατορικώς μεταξύ δύο και μόνον προσώπων, πρωθυπουργού και αρχιεπισκόπου».
[Ιδού, αγαπητοί, το πονηρό θεμέλιο στήριξης του λεγομένου ‘’ (πολιτικού) γάμου των ομοφυλοφίλων’’! Από το 1982…]
β) «ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ ΕΙΜΑΙ ΕΓΩ»
«Και ο μεν πρωθυπουργός της χώρας [εννοεί τον Ανδρέα Παπανδρέου], ασκών επί 7ετίαν την κρατικήν εξουσίαν, απέκτησε -δεν εξετάζομεν εδώ το πως- τεράστιαν δύναμιν και δύναται ως άλλος Λουδοβίκος ΙΔ’, φέρων αντί βασιλικής πορφύρας δημοκρατικόν μανδύαν και εξουθενών και συνθλίβων υπό τους αυτού τους πάντες και τα πάντα, δύναται ακόμη λέγομεν, να καυχάται και να λέγη∙ “Το κράτος είμαι εγώ”».
[Δύναται, λοιπόν, και ο τωρινός πρωθυπουργός, ο κ. Μητσοτάκης, να καυχάται και να λέγει: Το κράτος είμαι εγώ∙ «Οἱ γάμοι μεταξὺ ὁμόφυλων ζευγαριῶν θὰ γίνουν πραγματικότητα κάποια στιγμὴ καὶ αὐτὸ εἶναι μέρος τῆς στρατηγικῆς μας.»! Δύναται να καυχάται και ο πρώην πρωθυπουργός Α. Τσίπρας και (δια στόματος Γαβρόγλου) να λέγει∙ «Προφανώς και θα γίνει η Θεματική Εβδομάδα (2016-2017). Είναι υποχρεωτική. …Νομίζω ότι η Ιεραρχία έχει τη σοφία να καταλάβει και τις εγκυκλίους και τις διευκρινίσεις και κυρίως να υποστηρίξει τη Θεματική Εβδομάδα. …Νομίζω ότι είναι μία εβδομάδα που, πραγματικά, θα μας πάει όλους ένα βήμα πιο μπροστά.»4].
γ) «Η ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΕΙΜΑΙ ΕΓΩ»
[Όταν οι Ανακοινώσεις της Δ.Ι.Σ. εκφράζουν «τας βαθύτερας σκέψεις» του Αρχιεπισκόπου!]
Αποκαλυπτικός και άκρως διδακτικώς ο παρακάτω λόγος του π. Αυγουστίνου:
«Αλλ’ ο αρχιεπίσκοπος Αθηνών και πάσης Ελλάδος, παρά τον κολακευτικόν του τίτλον, δεν δύναται να εμφανίζεται και να ενεργή ως εμφανίζονται και ενεργούν οι δικτάτορες του κόσμου τούτου.
…Αλλά δυστυχώς σεις, Μακαριότατε, –εάν το ανακοινωθέν της ι. Συνόδου εκφράζη τας βαθυτέρας σκέψεις σας– περιφρονείτε την δικαίαν φωνήν 350 ηγουμενοσυμβουλίων της χώρας μας και Αγιορειτών πατέρων, ως και την φωνήν μυριάδων πιστού λαού, ο οποίος συνέτρεξεν εις τα ογκώδη συλλαλητήρια, και ενεργείτε ως επί το πλείστον αυτοβούλως και αυθαιρέτως. Επιτρέπετε να σας εμφανίζουν ως άλλον πάπαν, εις τον οποίον οφείλουν να υπακούουν οι πάντες και αλλοίμονον αν δεν υπακούουν. Είνε ως να ακούεται η φωνή του πάπα: “Η Εκκλησία είμαι εγώ”. Αλλ’ ας επιτραπή εις εμέ τον πρεσβύτην επίσκοπον να σας είπω μετά παρρησίας∙ Μακαριώτατε, δεν είσθε μόνον σεις Εκκλησία. Το ρητό τούτο είνε δικτατορικόν, είνε παπικόν, είνε αντιχριστιανικόν, είνε σατανικόν! Εκκλησία, κατά την ορθόδοξον διδασκαλίαν, είνε όλοι οι πιστοί, είνε ο ευσεβής λαός... (που μας) φωνάζει∙ Πατέρες, όχι συμφώνησις Χριστού και Βελίαλ, όχι υποταγή εις τα άνομα κελεύσματα του Καίσαρος! … [Μακαριώτατε] Μη λησμονείτε, ότι και αυτός ο θεοφόρος Ιγνάτιος, ο οποίος όλως ιδιαιτέρως τονίζει την αξίαν του επισκοπικού αξιώματος, συνιστά βεβαίως υπακοήν εις τους εκκλησιαστικούς ηγέτας, αλλ’ υπό ένα θεμελιώδη όρον, τον εξής∙ «Ουδείς ουδέν χωρείν», λέγει, «να πράττη άνευ του επισκόπου, αλλά και ο επίσκοπος ουδέν να πράττη άνευ του Κυρίου». …Εκλέξατε λοιπόν∙ ανένδοτον αγώνα κατά του Καίσαρος ή υπακοήν εις τον καίσαρα επί πλήρει εξευτελισμώ της Εκκλησίας και του κύρους αυτής;» [1/σ. 31].
ΟΙ ΠΟΛΕΜΙΟΙ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ ΣΥΝΟΡΩΝ, ΠΟΛΕΜΙΟΙ ΚΑΙ ΤΟΥ ΓΑΜΟΥ
«Όταν η Ελλάς υβρίζεται, κανείς μα κανείς, που αγαπά την πατρίδα, δεν πρέπει να μένη απαθής» (Πλάτων)
Αλήθεια, ποια η ερμηνεία της συμπεριληπτικής φράσης «Κάτω τα σύνορα»; Δεν σημαίνει: «Κάτω τα (ηθικά) όρια», «Κάτω τα όρια της Εκκλησίας-οι Εντολές και η ηθική Διδασκαλία του Εσταυρωμένου», «Κάτω τα όρια-οι ιεροί Κανόνες που χάραξαν εν Συνόδω οι οπαδοί του Ναζωραίου»; Αλλά και στην πράξη, τι άλλο σημαίνει η φράση αυτή παρά: «Κάτω τα ελληνικά σύνορα», «Κάτω τα όρια του (ελληνικού-θρησκευτικού) γάμου», «Κάτω τα όρια της (Κυριακάτικης) αργίας», «Κάτω τα όρια στο φαγητό (εν καιρώ νηστείας)», «Κάτω τα όρια στο φύλο (όχι δηλ. όπως ορίζει η Γραφή, αλλ’ όπως κελεύει η πολιτισμένη Ευρώπη∙ όχι δύο φύλα, ‘’άρσεν και θήλυ’’, αλλά 67 και πλέον φύλα! Ό,τι δηλ. ομολογεί η (πολύχρωμη) Βουλή των Ευρωπαίων)»…
«[Φωνή π. Αυγουστίνου] Κ α ι τ έ λ ο ς ε ρ ω τ ώ∙ Είνε τυχαίον το γεγονός, ότι το απαίσιον τούτο έργον χρηματοδοτείται με το τεράστιον ποσόν των 600 εκατομμυρίων δραχμών υπό της Ε.Ο.Κ. , η οποία δεν διάκειται εις τα πνευματικά θέματα ευμενώς απέναντι της μικράς αλλ’ ιστορικής μας πατρίδος; Δυστυχώς, ως αποδεικνύει και μόνον η περίπτωσις του Αγγελοπούλου, σκανδαλωδώς υποστηριζομένου υπό του κράτους, η Ελλάς, η μαρτυρική μας πατρίς, δεν ημπορεί πλέον να ρυθμίζη τα του οίκου της ελευθέρως, διότι υπεράνω αυτής ίσταται το Υπερκράτος, ίσταται η Ε.Ο.Κ., και κινδυνεύομεν να χάσωμεν την θρησκευτικήν και εθνικήν ταυτότητά μας.» [1/σ. 63]
Πράγματι, αδελφοί, «Ἡ ἑλληνικὴ κοινωνία εἶναι πολὺ πιὸ ἕτοιμη καὶ ὥριμη» από ποτέ, ως άλλη χώρα των Γαδαρηνών, να εκδιώξει τον Χριστό και τους πιστούς ακολούθους του από παντού (κυρίως από την Εκπαίδευση… Ίνα πλανήση τους μικρούς και αγνούς αδελφούς μας) , χάριν ειρήνης και ασφάλειας -όπως λέγουν- του σύγχρονου κόσμου της απιστίας και του αμοραλισμού!
ΚΑΙ Ο ΠΙΣΤΟΣ ΛΑΟΣ;
Ο ορθόδοξος Ελληνικός λαός∙ Τι ποιήσει «Όταν η Ελλάς υβρίζεται…»; Όταν η ελληνική οικογένεια, «το θεμέλιον και η βάσις της κοινωνίας» υβρίζεται; Όταν οι αξιωματικοί και οι στρατιωτικοί υβρίζονται… Όταν τα «σύνορα» του Έθνους και της Εκκλησίας ορίζονται ως «φυλακές που τρελλαίνουν τους ανθρώπους»… Όταν αυτό που ζητούν από τον Έλληνα είναι να δραπετεύσει από την ηθική του Ευαγγελίου, από μία δηλ. μονογαμική(ετεροφυλική) σχέση για να καταφύγει είτε στην Ευρώπη των μικτών γάμων είτε στην πολυγαμική «Τουρκία», δηλ. στην θρησκεία του Ισλάμ, είτε στην Ομοφυλοφιλία (στην χώρα της υπερηφάνειας)! για να ‘’αισθάνεται -όπως λένε-τον εαυτό του ελεύθερο’’… Τι ποιήσει;
«Όταν η Ελλάς υβρίζεται…»
Φωνή π. Αυγουστίνου: «[Όταν] Η αστυνομία μας, που εργάζεται μέσα σε ένα από τα πλέον φιλελεύθερα και δημοκρατικά πολιτεύματα, παρουσιάζεται (από του Αγγελοπούλου) να δεικνύει σκληρότητα στους φυγάδες από τα ξένα κράτη. [Όταν] Οι γενναίοι μας αξιωματικοί και στρατιώτες, που φυλάσσουν ημέρα και νύχτα τα σύνορά μας, παρουσιάζονται ως γελοία υποκείμενα. [Όταν] Ανώτερος αξιωματικός εμφανίζεται ως φαιδρό και αναξιοπρεπές πρόσωπο. [Όταν] Τα σύνορά μας, για τα οποία κάθε Έλληνας πατριώτης είνε έτοιμος να χύση το αίμα του, καταδικάζονται ως καταφώρως πιεστικά, που φυλακίζουν και τρελλαίνουν τους ανθρώπους. [Και] Γι’ αυτό ο Έλληνας, που κατορθώνει με βάδισμα πελαργού να περάση έξω από τη φυλακή αυτή, αισθάνεται τον εαυτό του ελεύθερο!, …[Όταν] Μόνο ο Έλληνας που κατορθώνει να δραπετεύση από τον Έβρο ποταμό και να καταφύγη στην Τουρκία –κατά τον παραγωγό– αισθάνεται τον εαυτό του ελεύθερο!» [1/σ.52]. ΛΟΙΠΟΝ,
Τι ποιήσει ο ορθόδοξος Ελληνικός λαός; Ποια «φωνή» να ακολουθήσει;
Του ‘’τρελού’’ π. Αυγουστίνου:
«Ο δε ορθόδοξος Ελληνικός λαός πιστεύω να πράξη το καθήκον του και θα δώση και εις την προκείμενην περίπτωσιν την μαρτυρίαν του, εκ της οποίας ο κ. Σεραφείμ [σ.σ. αλλά και ο νυν Αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος], έστω και βραδέως, θα διδαχθή πολλά…»[1/σ. 97], «Είμεθα εναντίον της βίας. Όπλα εις τον αγώνα μας είνε η φωνή…», «Οι παντός είδους Αγγελόπουλοι με την βοήθεια του Θεού δεν θα περάσουν. Η Ελλάς, η οποία πιστεύει εις τον Θεόν, παρ’ όλας τας προδοσίας, θα νικήση και θα ζήση» [1/σ. 66].
Ή του «λογικού» κ. Ιερώνυμου: «Η Εκκλησία δεν αντιδρά, αγαπά. Ελευθερία έχουμε, ο καθένας κάνει ό,τι θέλει»!;
ΕΠΙΛΟΓΟΣ
Αγαπητοί, και εμείς «Είμεθα εναντίον της βίας». «Όπλα εις τον αγώνα μας (υπέρ του θρησκευτικού-ελληνικού γάμου) είνε η φωνή…», η καθαρή φωνή του π. Αυγουστίνου, η φωνή της αλήθειας.
Ήλθε όμως η ώρα να γνωρίσουμε το ιστορικό της αστασίαστης στάσης των ιεραρχών της Δ.Ι.Σ. και της Ι.Σ.Ι. έναντι της πρώτης «Θεματικής Εβδομάδας» (2016 -2017) έως και σήμερα! Η επιτυχία του εν λόγω θεσμού, ως γνωστό, έθεσε ως μέγα θεμέλιο λίθο τον Νόμο 4491/2017 περί «Αλλαγής φύλου από το 15ο έτος», δηλαδή την Νομική ‘’αναγνώριση της ταυτότητας φύλου’’! ένα δηλ. Νόμο του Κράτους που αφενός στηρίζεται στον Νόμο 1250/1982 περί Πολιτικού «γάμου», αφετέρου στηρίζει-κρατεί επ’ ώμου ως άλλος Άτλας: α) τον Νόμο 5089/2024 περί Ισότητας (των ομόφυλων ζευγαριών) στον πολιτικό «γάμο», και β) την υπ’ αρ. 392/2026 απόφαση της Ολομέλειας του ΣτΕ, που έκρινε ως συνταγματικό τον Νόμο 5089/2024, το δικαίωμα δηλ. «σύναψης πολιτικού γάμου σε πρόσωπα του ιδίου φύλου, καθώς επίσης το δικαίωμα έγγαμων ομόφυλων ζευγαριών προς υιοθεσία ανηλίκου».
Τέλος, αγαπητοί, ας λάβουμε υπόψη μας τον παρακάτω επίκαιρο τίτλο άρθρου: «Νέο βιβλίο της ΣΤ΄ Δημοτικού με οικογένειες από ομοφυλόφιλους γονείς-Ποια η θέση της εκκλησίας;», αλλά και το ερώτημα που περικλείεται εν αυτώ – χάριν προσγείωσής μας στην ελληνική-σχολική πραγματικότητα! 10 χρόνια μετά το Κολυμπάρι, 120 μήνες μετά την εφαρμογή του αντιχριστιανικού και αντεθνικού Θεσμού της λεγομένης «Θεματικής Εβδομάδας».
Όπως διαβάζουμε: «Πρόκειται για το νέο, εγκεκριμένο από το ΙΕΠ, βιβλίο Κοινωνικής και Πολιτικής Αγωγής της ΣΤ΄ Δημοτικού. Στην σελίδα 10, υπό τον τίτλο “Η ζωή στο σπίτι μου”, το βιβλίο αναφέρει τους “τύπους της ελληνικής οικογένειας”, βάζοντας στην ίδια πλευρά την παραδοσιακή οικογένεια με ζευγάρια δύο ανδρών ή δύο γυναικών, τονίζοντας ότι η οικογένεια στην Ελλάδα “παρουσιάζει μεγάλη πολυμορφία” και ότι ανάμεσα στους τύπους οικογένειας συγκαταλέγονται και οι “οικογένειες με δύο γονείς του ίδιου φύλου”. Μάλιστα, ρωτάει τα παιδιά: “Από ποια μέλη αποτελείται η δική σου οικογένεια; Σε ποιον τύπο οικογένειας ανήκει;”» [5].
(Συνεχίζεται)
Δημήτριος Β. Εμμανουήλ
Πτολεμαΐδα 22 Σεπτεμβρίου 2026 (Άγιοι Είκοσι Έξι Οσιομάρτυρες Ζωγραφίτες. Ετήσιος μνήμη κοιμήσεως π. Μαξίμου Καραβά)
Σημειώσεις:
[1] «ΑΠΟΛΟΓΙΣΜΟΣ ΕΚΤΗΣ ΤΕΤΡΕΤΙΑΣ 1988-1991», ΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΑΥΓΟΥΣΤΙΝΟΥ Ν. ΚΑΝΤΙΩΤΟΥ, ΕΚΔΟΣΙΣ «Ο ΣΤΑΥΡΟΣ»
[2] «Η ζωντανή παρουσία του Θεού στον κόσμο και η τρέλλα της απιστίας», Φλώρινα 2026, Επιμέλεια: Ανδρονίκη Π. Καπλάνογλου
[3] https://el.wikipedia.org
[4] «Δηλώσεις κ. Κωνσταντίνου Γαβρόγλου για τη Θεματική Εβδομάδα.» https://www.ipaideia.gr
