«Βασίλειε, ποίμαινε ημάς» (μέσα στην ισοπεδωτική εποχή του οικουμενισμού) !

 

«Tην μεν πίστιν ομολογούμεν πάντες, ουκέτι δε πάντες κατά τας εντολάς πολιτευόμεθα»

(Μ. Βασίλειος – Εις τον Προφήτην Ησαΐα – P.G. 30, 236)

 

Τρεις αιώνες μετά την κοίμηση του Αγίου Βασιλείου, ο άγιος Ανδρέας Κρήτης με ανείπωτη ευλάβεια και συντριβή παρακινείται, από μια βαθύτερη προσευχητική κίνηση της ψυχής, στο κάλεσμα της πολλής και βαθειάς ποιμαντικής θεολογίας του Μ. Βασιλείου: «Βασίλειε, ποίμαινε ημάς» (παρ. Μαύρου, «ένα πολύεδρο διαμάντι» - Μ. Βασίλειος – Σελ. 48).

Στερεά εκκλησιαστική φωνή ο Αγ. Ανδρέας, ως κραυγή ικεσίας (διαχρονικής) του πληρώματος της Εκκλησίας, όπως αποδεικνύει και ο «Μέγας Κανών» του. Για όλα ομίλησε ο Μ. Βασίλειος, ακούραστα έσκυψε και αφουγκράσθηκε τα βάθη χιλιάδων πιστών – ψυχών, ικετεύοντας τον Κύριο για χάρη μας∙ γι’ αυτό και η προσευχητική ικεσία: «Βασίλειε, ποίμαινε ημάς».

Για την πληρέστατη γνώση της διδασκαλίας του Μ. Βασιλείου αρκεί να ανοίξης την παγκοσμίως γνωστή Ελληνική Πατρολογία (του Migne 161 τόμοι), τους τόμους 29 έως και 32, που ανήκουν στον Μ. Βασίλειο. Σχήμα λόγου το «να τους ανοίξης». Χρειάζεται αίσθημα καρδιάς, διευθυντικό της πνευματικής ζωής, ώστε οι λόγοι του να γίνουν καρποφόρο μπόλι στην σημερινή άγρια χλιαρότητα των ημερών μας.

Αυτή την χαρά και ελπίδα που σκορπούσε ο Ι. Πατήρ στους Ορθοδόξους της εποχής του, τις βιώνουμε και εμείς αναλλοίωτες, σήμερα, αντλούντες ύδωρ από τους λόγους του, ευρισκόμενοι μέσα στην ισοπεδωτική εποχή του οικουμενισμού όπου, δυστυχώς, οι σύγχρονοι επίσκοποι τον έχουν εγκολπωθεί, πιστεύοντας ότι είναι η ορατή θεία λύση στο αίτημα της χριστιανικής ενότητος. Οικτρά πλάνη και αίρεση!

Εκλογές 2023μ.Χ... τι σύμπτωσις!!

                                 

                                                

 Εκλογές 2023μ.Χ... τι σύμπτωσις!!

       Ο προφήτης Ιωήλ, 700 π.Χ. αναφερόμενος στους Έλληνες των ημερών του, ελέγχοντας τους φαύλους ισχυρούς και πλουσίους  Ιουδαίους για έγκλημα εξανδραποδισμού και δουλεμπορίας, λέγει: «καὶ τοὺς υἱοὺς Ἰούδα καὶ τοὺς υἱοὺς Ἱερουσαλὴμ ἀπέδοσθε τοῖς υἱοῖς τῶν Ἑλλήνων, ὅπως ἐξώσητε αὐτοὺς ἐκ τῶν ὁρίων αὐτῶν.» ( Ιωηλ. 4,6). Ήτοι, πουλάτε Ιουδαίους και Ιεροσολυμίτες στους Έλληνες για να τους πετάξετε έξω από τα οικόπεδά τους, τα σπίτια τους και τα χωράφια τους. Εννοείται ότι πρόκειται για τον φτωχό λαό που τον καταχρεώσανε σε ομοεθνείς τους δανειστάς και τοκογλύφους. Και προκειμένου να εισπράξουν τα διωκόμενα χρωστούμενα δάνεια, πουλούν τους χρεωμένους σε Έλληνες, σε δουλεμπόρους.

      700 π.Χ. και 2023μ.Χ... τι σύμπτωσις!!

ΝΙΚΟΣ Ε. ΣΑΚΑΛΑΚΗΣ, Στους οικουμενιστές υπάρχει «τύφος» και ετεροδιδασκαλίες...

                                        

«Πρόσεχε σεαυτώ από των φαρμάκων της Ιεζάβελ» (Δ΄ Βασιλειών – Θ΄, 22)

(Αγ. Ιωάννης ο Καρπάθιος – Φιλοκαλία, Α΄ τόμος- κεφ. 58)

 

Η ζωή του Πνεύματος (εν Χριστώ ζωή) δεν είναι υπόθεση (μόνο) γνώσεως∙ είναι και ορθός τρόπος ζωής.

Στην άσκηση της εν Χριστώ ζωής, χιλιάδες φυσιολογικοί (ψυχικά) άνθρωποι συγκρούονται καθημερινά με το παρελθόν και το μέλλον στα όρια του παρόντος. Αυτό συμβαίνει και στις προεκλογικές περιόδους, ως συνιστώσα της σύγχρονης ζωής, όπου οι Ορθόδοξοι Χριστιανοί αγωνίζονται να δώσουν την ορθή χριστιανική μαρτυρία στον πολιτικό στίβο.

Χαρακτηρίζεται αυτή η περίοδος (σε μέγιστο βαθμό) από τους προβληματισμούς γύρω από την ηθική, πολιτική και κοινωνική τάξη των πραγμάτων, ο αντίκτυπος των οποίων, ως γεγονότων, μας ακολουθεί αποφασιστικά στην μελλοντική τροχιά μας.

Αυτή η ατμόσφαιρα των πολιτικών – κοινωνικών προβληματισμών διαπερνά τις συνειδήσεις, φιλτράρονται, και επιδρούν στην πνευματική πορεία του ανθρώπου.

«To πρόβλημα στη διανόηση του Νίκου Καζαντζάκη»

 

«To πρόβλημα στη διανόηση του Νίκου Καζαντζάκη»

 

Ήταν 26 Οκτωβρίου του 1957, όταν τελείωσε η επίγεια διαδρομή του Νίκου Καζαντζάκη, ως γήϊνη πραγματικότητα – παρουσία.

Άφησε στο συγγραφικό έργο του, το ανώτερο προσωπικό του επίπεδο εσωτερικής δραματικής διαπάλης στην αντίθεσή του, ως πνευματικός πυρήνας, με την αλήθεια του Ευαγγελίου.

Ίσως αυτό το βίωμά του να είχε τις ρίζες του (πηγές) στις εσωτερικές σχέσεις της οικογένειάς του.

Είναι φανερή στα έργα του και η επιρροή του από τον Φρόϋντ, ο οποίος πίστευε, ως προσδιοριστικές αιτίες των κοινωνικών φαινομένων, (θεσμοί, θρησκεία κ.λ.π.) το σεξουαλικό ένστικτο.

Η τεράστια πρόοδος των φυσικών επιστημών (19^ος αιώνας) και οι εφαρμογές του στον κοινωνικό βίο, δημιούργησαν αλληλοσυγκρουόμενα φιλοσοφικά ρεύματα, των οποίων ο θόρυβος, ο βόμβος και μυκηθμός ακούγονται μέχρι σήμερα, επηρρεάζοντα χιλιάδες ανθρώπων.

Η Ελλάδα είναι η «Αγιά Σοφιά» της οικουμένης

 

 

Η Ελλάδα είναι η «Αγιά Σοφιά» της οικουμένης

 Δημήτρης Νατσιός, δάσκαλος-Κιλκίς

«Θρήνος κλαυθμός και οδυρμός και στεναγμός και λύπη,

Θλίψις απαραμύθητος έπεσεν τοις Ρωμαίοις.

Εχάσασιν το σπίτιν τους, την Πόλιν την αγία,

το θάρρος και το καύχημα και την απαντοχήν τους».

    Έχουμε πλούσια και ωραία ιστορία. Είναι παιδαγωγός τα παθήματα του λαού μας. Και τα μεγαλεία και οι αθλιότητες. Το ιστορικό υφαντό μας έχει και τα τσαλακώματα και τους λεκέδες του «έως αν η αυτή φύσις ανθρώπων ει», γιατί δεν αλλάζει η φύση των ανθρώπων κατά τον Θουκυδίδη. Μία περίοδος που ενδιαφέρει την τωρινή εποχή είναι η άλωση της Πόλης. Γιατί φτάσαμε σ’ αυτήν; Γιατί δεν απετράπη; Ποιοι παράγοντες συνετέλεσαν ώστε να απλωθεί πάνω από το Γένος η φρικτή Τουρκοκρατία; Υπάρχουν ομοιότητες με το σήμερα; Απαριθμώ:

   Πρώτον: Η φυγή των γραμματισμένων, των λογίων στην Δύση. Ο πρώτος πατριάρχης μετά την άλωση, Γεννάδιος Σχολάριος, θα γράψει: «Κινδυνεύομεν μη μόνον σοφίας στερηθήναι και μαθημάτων, αλλά και την φωνήν αυτήν», δηλαδή την γλώσσα. « Εις τέτοιαν κακήν τύχην κατάντησε το πάλαι μακαριστόν γένος των Γραικών ότι μόλις ευρίσκεται τώρα διδάσκαλος οπού νάναι ικανός να διδάσκει τους νέους» γράφει περί το 1500 ο Νικόλαος Σοφιανός. Μήπως και στα χρόνια μας δεν έχουμε εκπατρισμό της λόγιας νεολαίας μας, μια απροκάλυπτη «λεηλασία εγκεφάλων» από την Δύση;

Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας ΚΑΙ Η αποδοχή της παιδεραστίας!

    Κατά τον ΠΟΥ, τα παιδιά 4-6 ετών πρέπει «να κάνουν ερωτήσεις για τη σεξουαλικότητα και να εξερευνούν τις ταυτότητες φύλου» δηλ. μαθήματα σεξουαλικής αγωγής και στο νηπιαγωγείο!!!

   

ΠΟΥ: Συνιστά «θεωρία του γένους» και αυνανισμό σε παιδιά 4-6 ετών!

 Αρνητικές αντιδράσεις προκαλεί η επανεστίαση του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας στις συστάσεις «σεξουαλικής διαπαιδαγώγησης» παιδιών μέχρι και τεσσάρων ετών στα σχολεία.

    Όπως αναφέρει η  Daily Mail, ο ΠΟΥ συνιστά τα παιδιά τουλάχιστον από τα τέσσερα χρόνια να ενθαρρύνονται να «κάνουν ερωτήσεις σχετικά με τη σεξουαλικότητα» και «να εξερευνούν τις ταυτότητες φύλου» .

    Η 68 σελίδων έκθεση, που δημοσιεύτηκε με τον τίτλο Πρότυπα για τη σεξουαλική εκπαίδευση στην Ευρώπη , ζητά επίσης να δίνονται πληροφορίες στα νήπια σχετικά με «την ικανοποίηση και την ευχαρίστηση να αγγίζει κανείς το σώμα του, τον αυνανισμό στη βρεφική ηλικία».

     Το έγγραφο «εκπαιδευτικής» πολιτικής λέει ότι τα παιδιά, μεταξύ τεσσάρων και έξι ετών, πρέπει να «μιλούν για σεξουαλικά θέματα» και «να εδραιώνουν την ταυτότητα φύλου τους».

Νικόλαος Σακαλάκης, Κάθε διαχωρισμός της κάθετης από την οριζόντια διάσταση της ζωής, στερείται λογικής, είναι αίρεση.

 

«Kαι εποίησεν το ευθές ενώπιον Κυρίου… Και εποίησε το πονηρόν εναντίον Κυρίου»

(Π. Διαθήκη – ΒΑΣΙΛΕΙΩΝ Γ – Δ)

 

Οι αξιολογικές αυτές θεολογικές και πολιτικές κρίσεις, αφορούν τους βασιλείς του Ισραήλ και του Ιούδα, για την πολιτική τους και το ήθος τους. «Εις την ζωήν κάθε βασιλιά – είτε του βασιλείου του Ιούδα είτε του βασιλείου του Ισραήλ – ο συγγραφεύς σημειώνει πάντοτε πως ο Θεός επεμβαίνει, κυρίως δια των αφωσιωμένων προφητών του», γράφει ο Ν.Π. Βασιλειάδης στην Εισαγωγή (Σελ. 14) του 6^ου Τόμου – Βασιλειών Γ – Δ, Εκδόσεις «Ο Σωτήρ».

Αυτές οι κρίσεις του Θεοπνεύστου κειμένου διατηρούν στο ακέραιο την επικαιρότητά τους και τη σημασία τους μέχρι και σήμερα, διότι αφορούν τους πολιτικούς και το κράτος, ως υπέρτατο (κοσμικά) και συγκεντρωτικό θεσμό κοινωνικού ελέγχου, δια μέσου του κοινωνικού συστήματος, τον βαθύτερο λόγο του οποίου αγνοούν, δυστυχώς, οι περισσότεροι των Ελλήνων. Η άγνοια των Ορθοδόξων Ελλήνων αντανακλάται και στην πρόσφατη εκλογική αναμέτρηση (2023), όπου έδωσαν πολιτική και ηθική εμπιστοσύνη σε κόμματα με υλιστικό υπόβαθρο∙ δείγμα και αυτό της αστικής παρακμής του ποιμνίου, «αστοχριστιανών» στην ιδεολογία, κατά τον ευφυή χαρακτηρισμό του Νίκου Ψαρουδάκη.

«Χωρὶς Πατέρες ὅλα ἐπιτρέπονται»!

 

Ἡ μεταπατερικότητα, εἶναι στὴν οὐσία της ἀντιπατερικότητα, διότι ἡ προτεσταντίζουσα αὐτὴ κίνηση ἀποδυναμώνει τὴν πατερικὴ μας παράδοση χωρὶς τὴν ὁποία ἡ Ὀρθοδοξία παραμένει ἀθωράκιστη

Τοῦ πατρὸς Γεωργίου Μεταλληνοῦ

Εἶναι, λοιπόν, φανερό, ὅτι ὁ Οἰκουμενισμὸς ἀποδείχθηκε πλέον ὡς ἐκκλησιολογικὴ αἵρεση, ὡς ἕνας «δαιμονικὸς συγκρητισμός», ποὺ ἐπιδιώκει μία ὁμοσπονδιακὴ ἑνότητα τῆς Ὀρθοδοξίας μὲ τὴν δυτικὴ αἱρετικὴ πανσπερμία. Ἔτσι ὅμως, ἡ Ὀρθοδοξία δὲν ἐπηρεάζει σωτηριολογικὰ τὸν μὴ ὀρθόδοξο κόσμο, διότι ἔχει ἐγκλωβισθεῖ αὐτή, στὰ πρόσωπα τῶν κατὰ τόπους Ἡγεσιῶν της, στὶς παγίδες τοῦ Οἰκουμενισμοῦ, ποὺ κατεργάζονται τὴν φθορὰ καὶ τὴν ἀλλοτρίωσή της.

Ἀντὶ λοιπόν, ἡ ἐκκλησιαστικὴ Ἡγεσία μας, νὰ ἀκολουθεῖ τὸ παράδειγμα τῶν Ἁγίων μας Πατέρων στὴν διαφύλαξη τῆς Ὀρθοδοξίας, ὡς τῆς μόνης δυνατότητος σωτηρίας ἀνθρώπου καὶ κοινωνίας, πράττει ἀκριβῶς τὸ ἀντίθετο: συμφύροντας τὴν Ὀρθοδοξία μὲ τὴν αἵρεση, στὰ ὅρια τοῦ Οἰκουμενισμοῦ, καὶ οὐσιαστικὰ καταξιώνοντας τὴν αἱρετικὴ πλάνη, ἐπιφέρει τὴν ἄμβλυνση τῶν κριτηρίων τοῦ ὀρθοδόξου πληρώματος καὶ στερεῖ καὶ αὐτὸ καὶ τὸν κόσμο ἀπὸ τὴν δυνατότητα σωτηρίας.

Ἐπικίνδυνος ἐμμονὴ Ἐπιστασίας καὶ Ἱ.Κοινότητος γιὰ ἔξοδο Ἐφεστίου Εἰκόνος «Ἄξιόν Ἐστιν» ἐν ὄψει ἐκλογῶν.

 

http://ethnegersis.blogspot.com/2023/04/blog-post_913.html

ΑΓΙΟΡΕΙΤΕΣ ΚΕΛΛΙΩΤΕΣ ΠΑΤΕΡΕΣ : Ἐπικίνδυνος ἐμμονὴ Ἐπιστασίας καὶ Ἱ.Κοινότητος γιὰ ἔξοδο Ἐφεστίου Εἰκόνος «Ἄξιόν Ἐστιν» ἐν ὄψει ἐκλογῶν.

Ἐν Ἁγίῳ Ὄρει τῇ 14//27.4.2023.

Ἑβδομάδα τῶν Μυροφόρων.

Ἐπικίνδυνος ἐμμονὴ  Ἐπιστασίας καὶ  Ἱ.Κοινότητος

γιὰ ἔξοδο Ἐφεστίου Εἰκόνος   «Ἄξιόν Ἐστιν»

ἐν ὄψει ἐκλογῶν.

«Ἄριστη σοφία εἶναι

νὰ μὴν ἐνεργεῖ κανεὶς ἐσφαλμένα

στὴν  ( ἀ )κατάλληλη εὐκαιρία ποὺ παρουσιάζεται».

( Ἅγιος Κύριλλος Ἀλεξανδρείας )¹

Χριστὸς Ἀνέστῃ

Ἀληθῶς Ἀνέστῃ

Πρὸ ἡμερῶν, τὸ Σάββατο 9//22 Ἀπριλίου τρέχοντος ἔτους, ἀνακοινώθηκε ἡ διάλυση τῆς Βουλῆς, ἐνῶ ἡ βουλὴ ( ἡ θέληση ) τῆς Ἐπιστασίας καὶ τῆς Ἱερᾶς Κοινότητος ἐπιμένει σκανδαλωδῶς στὴν ἀπόφαση τῆς ἐξόδου τῆς Ἱερᾶς Εἰκόνος ἐκτὸς Ἁγίου Ὄρους- χωρὶς ἰδιαίτερα ἐπείγοντα ἀποχρῶντα λόγον- καί συγκεκριμένα  στὴν Ἀθήνα   ἀπὸ  3 – 15 Μαΐου   (νέο ἡμερολόγιο), σὲ  προεκλογική  περίοδο, γεγονός  ἀπαράδεκτο  ἕως  βλάσφημο… Νὰ ἐργαλειοποιεῖται κάθε τί  ἱερὸ καὶ  ὅσιο τοῦ  Ἁγίου Ὄρους καὶ ἐν γένει τῆς Ὀρθοδοξίας-Ρωμηοσύνης γιὰ κοσμικοὺς λόγους ….στήριξη  πολιτικοῦ συστήματος, πολιτικῶν κομμάτων διαφόρων χρωμάτων καὶ τοποθετήσεων….

 

ΑΓΑΠΩ ΤΟΝ ΠΟΝΕΜΕΝΟ ΑΝΘΡΩΠΟ (Γνωρίζουμε ότι υπάρχει εχθρός;)

ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΣΑΚΑΛΑΚΗΣ, Άνθρωποι... προσηλωμένοι στην παραδοσιακή ορθόδοξη ευσέβεια, σιωπούν!

«Ότι δει πάντας προσκαλείσθαι προς υπακοήν του Ευαγγελίου…»

(Μ. Βασίλειος – Ηθικά (όρος Ο΄) – P.G. 31, 825-828)

 

Η επίσημη «συνοδική» αλλοίωση του Εκκλησιολογικού – Δογματικού εδάφους της Ορθόδοξης Εκκλησίας από τους οικουμενιστές επισκόπους (Κρήτη 2016), έχει οδηγήσει το ποίμνιο σε περίοδο σύγχυσης, εντροπίας και χάους.

Ενώ οι αποφάσεις της Κρήτης έχουν αρχίσει, ήδη, να συγκεκριμενοποιούνται στη ζωή των Μητροπόλεων (Βλέπε εγκύκλιό τους περί «ΜΙΚΤΩΝ ΓΑΜΩΝ»), το μεγάλο τμήμα του πληρώματος, άνθρωποι αντίθετοι (θεωρητικά) με την αίρεση του οικουμενισμού, προσηλωμένοι στην παραδοσιακή ορθόδοξη ευσέβεια, σιωπούν!

Όταν τους ζητάς να απαντήσουν στην προκλήσεις των καιρών, ν’ ανιχνεύσουν δηλ. τον δεσμό μεταξύ οικουμενισμού και της διοικούσης εκκλησίας, δεσμό που χαλκεύθηκε στην Κρήτη, τότε οι «ευσεβείς» των Μητροπόλεων αποδεικνύονται «άνθρωποι για τον εαυτό τους» (Εριχ Φρόμ), που θέλουν να μην εφαρμόζουν τις διδασκαλίες των θεοφόρων Πατέρων προς υπακοήν του Ευαγγελίου.

'' Πιθανώς στη μεγάλη θλίψη ο Αντίχριστος θ’ απαγορεύσει την ελεύθερη μετακίνηση των ανθρώπων. ''!!!

 

ΟΙ ΔΩΔΕΚΑ ΜΙΚΡΟΙ ΠΡΟΦΗΤΕΣ

ΖΑΧΑΡΙΑΣ

ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΙΓ’  1-2

Η ΚΑΘΑΡΣΗ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ ΑΠΟ ΤΑ ΕΙΔΩΛΑ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΨΕΥΔΟΠΡΟΦΗΤΕΣ

1                    Ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ ἔσται πᾶς τόπος διανοιγόμενος τῷ οἴκῳ Δαυὶδ καὶ τοῖς κατοικοῦσιν Ἱερουσαλὴμ εἰς τὴν μετακίνησιν καὶ εἰς τὸν χωρισμόν.

(Δηλαδή: Τη μέρα εκείνη θα ‘ναι κάθε τόπος ανοιχτός για τον οίκο Δαυίδ και για τους κατοίκους της Ιερουσαλήμ, για ταξίδι και για μετανάστευση)

2                    καὶ ἔσται ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ, λέγει Κύριος Σαβαώθ, ἐξολοθρεύσω τὰ ὀνόματα τῶν εἰδώλων ἀπὸ τῆς γῆς, καὶ οὐκ ἔτι αὐτῶν ἔσται μνεία· καὶ τοὺς ψευδοπροφήτας καὶ τὸ πνεῦμα τὸ ἀκάθαρτον ἐξαρῶ ἀπὸ τῆς γῆς.

(Δηλαδή: Και θα γίνει∙ τη μέρα εκείνη, λέει ο Κύριος Σαβαώθ, θα εξαλείψω τα επίσημα των ειδώλων απ’ τη γη και ποτέ πιά δεν θα γίνει σκέψη γι’ αυτά, ενώ τους ψευδοπροφήτες και το πνεύμα το ακάθαρτο θα εξαφανίσω από τη γη.)

-------------------------------------------

      1   Η «μέρα εκείνη» είναι η εποχή της βασιλείας του Χριστού.  Ο «οίκος Δαυίδ» είναι οι Εβραίοι του βασιλείου του Ιησού. Οι «κάτοικοι της Ιερουσαλήμ» είναι όλοι οι υπόλοιποι πιστοί απ’ τα έθνη. Τότε οι Εβραίοι θα είναι ευπρόσδεκτοι σε κάθε περιοχή της γης, αφού θα ‘ναι ευλογία για την οικουμένη.

      Πιθανώς στη μεγάλη θλίψη ο Αντίχριστος θ’ απαγορεύσει την ελεύθερη μετακίνηση των ανθρώπων. Αυτό θα πραγματοποιηθεί με τη βοήθεια του χαράγματός του (Αποκ. ιγ17)…

Περι της εξουσιας στην εκκλησια Συνεντευξη με τον π Ιωαννη Δρoγγιτη ΜΕΡΟΣ Α΄/Β'

 

Π.Μάξιμος Καραβάς για την καύση των νεκρών και την δωρεά οργάνων.

 

Ο Διωγμός μου Από την Ενορία - π. Εμμανουήλ Σαρρής

 

Ενδιαφέρουσα συζήτηση μεταξύ του Δημοσιογράφου Στέφανου Δαμιανίδη και του κ Ἀναστάσιου Πολυχρονιάδη...

 

Ἡ θεολογία τοῦ Ποιμενικοῦ Αὐλοῦ καί οἱ “business” τοῦ μεταπατερικοῦ ὀχετοῦ // HXHTIKO FOCUS FM 103.6

Μία άκρως ενδιαφέρουσα συζήτηση μεταξύ του Δημοσιογράφου Στέφανου Δαμιανίδη και του κ Ἀναστάσιου Πολυχρονιάδη είχαν τη δυνατότητα να ακούσουν οι ακροατές του Focus FM 103.6, με αφορμή το άρθρο του δρ. θεολογίας ΑΠΘ: «Ἡ θεολογία τοῦ Ποιμενικοῦ Αὐλοῦ καί οἱ “business” τοῦ μεταπατερικοῦ ὀχετοῦ».

Ακολουθεί η ομιλία του κ Ἀναστάσιου Πολυχρονιάδη:

Περπατοῦσα λίγο πιό κάτω ἀπό τό Ναό τοῦ Μυροβλήτη, τοῦ Πολιούχου τῆς Θεσσαλονίκης Ἁγίου Δημητρίου, τό ἀπόγευμα τῆς 28ης Δεκεμβρίου 2022, ὅταν ἤχησε τό τηλέφωνο καί εἶδα σχηματισμένο τόν ἀριθμό τοῦ π. Βασιλείου Κοκολάκη. Μοῦ μετέφερε τήν πρόσκληση τῆς Ἑστίας Πατερικῶν Μελετῶν, προκειμένου, σήμερα, νά εἴμαστε ἐδῶ, γιά νά τιμήσουμε ἀπό κοινοῦ τούς Τρεῖς Μεγίστους Φωστῆρες τῆς Τρισηλίου Θεότητος, ἰδιαιτέρως δέ τόν Προστάτη Ἅγιο τῆς Ἑστίας, τόν μέγιστο θεολόγο, Γρηγόριο.

Ὁ Θεὸς εἶναι μόνο ἀγάπη …. καὶ δὲν τιμωρεῖ ;;;

 

 

 Ἐν Ἁγίῳ Ὄρει τῇ 28.1 // 10.2.2023

Ἑορτή τοῦ Ἁγίου Ἐφραίμ τοῦ Σύρου.

 

 

 

Ὁ Θεὸς εἶναι μόνο ἀγάπη …. καὶ δὲν τιμωρεῖ ;;;

 

Ἀπάντηση Ἁγιορείτη Κελλιώτη Πατέρα σὲ τοποθέτηση ἐν Χριστῷ ἀδελφοῦ ὅτι ὁ Θεὸς εἶναι μόνο ἀγάπη καὶ δὲν τιμωρεῖ :

 

Χαίρε ἐν Χριστῷ ἀδελφέ  Ἄγγελε.

Μία σύσταση στὰ λεγόμενά σου ...:

Πρῶτον ἡ ἐτυμολογία τῆς λέξεως τιμωρία :

Τιμή + ὤρα = ἡ φροντίδα, ἡ ἀποκατάσταση τῆς τιμῆς....

Δεύτερον, καὶ ὁ Θεὸς τιμωρεῖ....μέ ἀγάπη παιδαγωγική ….!!

Ὁ  Τρισυπόστατος Θεὸς εἶναι ἀγάπη ἐν  Ἀληθείᾳ...( «Ἁγίασον  αὐτοὺς ἐν τῇ ἀληθείᾳ σου· ὁ λόγος ὁ σὸς ἀλήθειά ἐστι», Ἰωάν. ΚΕΦ.ΙΖ΄, στίχ.17) .

Τὸ σκέτο ἀγάπη εἶναι πλάνη ... Επαναλαμβάνω, τὸ σκέτο....

Εἶναι ἡ πλάνη τῶν οἰκουμενιστῶν παγκοσμιοποιητῶν.....

Μᾶς βολεύει ὁ Θεὸς μόνο νὰ ἀγαπάει.... καὶ ἐμεῖς ὡς ἄνθρωποι νὰ κάνουμε ὅ,τι θέλει ὁ καθένας ἀφοῦ ἀπὸ ἀγάπη ὁ Θεὸς στὸ τέλος θὰ μᾶς συγχωρέσῃ.... Αὐτὸ βολεύει πολλοὺς  γιὰ νὰ μείνουν ἀνεξέλεγκτα ἀδιόρθωτοι.... καὶ ἀμετανόητοι.... Ὁπότε μετὰ Κόλαση....

Ἡ  Κόλαση ὡς ὑπαρκτὴ κατάσταση, τὴν θεωρεῖς τιμωρία ...;;;;.... ναὶ ἢ ὄχι....;;;.......

Μὴν ξεχνᾶμε....Ὁ Θεὸς εἶναι καὶ δικαιοσύνη....( «Δίκαιος εἶ, Κύριε, καὶ εὐθεῖαι αἱ κρίσεις σου», Ψαλμ.118, στίχ.137 ^. « Ἡ δικαιοσύνη σου δικαιοσύνη εἰς τὸν αἰῶνα, καὶ ὁ νόμος σου ἀλήθεια», Ψαλμ.118, στίχ.142).

Ποὺ οἱ νεοταξίτες οἰκουμενιστὲς δὲν ἀναφέρουν ποτὲ στὶς ποικίλες μορφὲς προπαγάνδας τους.... Ἀφήνουν στὰ πελάγοι σκότους καί πλάνης περὶ ἀγάπης σκέτης...

Εἴπαμε ὁ Θεὸς εἶναι ἀγάπη ἐν Ἀληθείᾳ ... («Ἔσται μεθ᾿ ὑμῶν χάρις,  ἔλεος, εἰρήνη παρὰ Θεοῦ Πατρὸς καὶ παρὰ Κυρίου Ἰησοῦ Χριστοῦ τοῦ Υἱοῦ τοῦ Πατρός, ἐν ἀληθείᾳ καὶ ἀγάπῃ», Β΄Ἐπιστ. Ἰωάν., στίχ.3 ).

Δημήτρης Νατσιός, Δύο παράγοντες, ριζιμιά λιθάρια, πρέπει να ξαναβρούν τον κυριολεκτικά εθνοσωτήριο στόχο τους: Η οικογένεια και το σχολείο.

 

 

«Όταν έχεις λύπη ο Χριστός σου λείπει»

  Δημήτρης Νατσιός,   δάσκαλος-Κιλκίς

     «Το επ’ εμοί, εν όσω ζω και αναπνέω και σωφρονώ, δεν θα παύσω, ιδίως κατά τας πανεκλάμπρους ταύτας ημέρας, να υμνώ μετά λατρείας τον Χριστό μου, να περιγράφω μετ’ έρωτος την φύσιν και να ζωγραφώ μετά στοργής τα γνήσια ελληνικά έθιμα…. Αν επιλάθωμαί σου Ιερουσαλήμ, επιλησθείη η δεξιά μου, κολληθείη η γλώσσα μου τω λάρυγγί μου, εάν ου μη σου μνησθώ». (Παπαδιαμάντης).

   «Το μοσκοβόλημα που βγάζουνε τα άνθη και τα βότανα, το κελάηδισμα των πουλιών, το λεπτό τ’ αγέρι που σαλεύει χλωρά κλαριά, τ’ αλαφρό κύμα που γλυκομουρμουρίζει στην ακρογιαλιά, στους κάβους, στα νησιά, στα βουνά και τα λαγκάδια, όλα τα νιώθεις να πανηγυρίζουνε μαζί με τα μακάρια πνεύματα την Ανάσταση του Χριστού». (Κόντογλου).

     Κόντογλου και Παπαδιαμάντης: από τις πιο έντιμες και αγνές μορφές των γραμμάτων μας. «Ζωγραφούν» σ’ όλη τους τη ζωή «μετ’ έρωτος», την γνησιότητα, ξεσκεπάζουν το κίβδηλο, το ψεύτικο, τους «χαλασοχώρηδες». Επιμένουν και οι δύο στην τήρηση της παράδοσης, όχι ως στείρα τυπολατρία και αναιμική μίμηση, αλλά ως πηγή ζώσα που αρδεύει αδιαλείπτως «το ολόδροσο δέντρο της φυλής μας».

«Ακούστε, όλοι οι φιλάργυροι, όσοι έχετε την ασθένειαν του Ιούδα...» (Ι. Χρυσόστομος)

 

«Oυδέ γαρ η προδοσία του Ιούδα την σωτηρίαν ημίν ειργάσατο…»

(Ι. Χρυσόστομος – Ομιλία ΠΑ΄, εις το κατά Ματθαίον Ευαγγέλιον)

 

Μέσα στη διαχρονική προσπάθεια προσέγγισης – ερμηνείας της Γραφής, πολλοί άνθρωποι έχουν σταθεί προβληματισμένοι μπροστά στο ερώτημα: Είναι ο Ιούδας ένοχος ή όχι, για την στάσι του απέναντι στο Χριστό;

Ο Ι. Χρυσόστομος θέτει το ερώτημα ως βάση, για ν’ αποδείξη κλιμακωτά την ενοχή (προδοσία) του Ιούδα. Διατυπώνει ερώτημα εκφοράς, που έχει λειτουργικό χαρακτήρα:

«Αλλ’ ερεί τις∙ Και μην ει γέγραπται παθείν αυτόν ταύτα, διατί εγκαλείται Ιούδας; τα γαρ γεγραμμένα εποίησεν. Αλλ’ ου ταύτη τη γνώμη αλλά δια πονηρίαν. Ει δε μη τον σκοπόν εξετάζοις, και τον διάβολον απαλλάξεις των εγκλημάτων. Αλλ’ ουκ εστι ταύτα, ουκ εστι».

Ερμηνεία – Μετάφρασις

«Θα ερωτήση όμως κάποιος∙ εφ’ όσον ήτο γραμμένον να τα πάθη αυτά ο Χριστός, διατί κατηγορείται ο Ιούδας; Διότι έκανεν αυτά που ήσαν γραμμένα. Δεν τα έκανεν όμως με την σκέψιν αυτήν, αλλά ένεκα πονηρίας. Εάν δε δεν λαμβάνης υπ’ όψιν τον σκοπόν, τότε θ’ απαλλάξει και τον διάβολον από τα εγκλήματα. Δεν είναι όμως δυνατά αυτά, δεν είναι» (Ε.Π.Ε. 12, Σελ. 167).

Είναι αλήθεια ότι η απλή νόηση αντιλαμβάνεται αρχικώς «λογικά» τα περί Ιούδα, δια μέσου μιας δικαιολογητικής μορφής συγκριτισμού.

Μητροπολίτης πρ Καλαβρύτων Αμβρόσιος , Η ΚΑΤΆΣΤΑΣΙΣ καθίσταται ΤΡΑΓΙΚΗ, όταν σκεφθούμε, ότι μεταξύ των άλλων, δυστυχώς, και μερικοί Εκκλησιαστικοί Ηγέτες ΥΠΗΡΕΤΟΥΝ ΤΗΝ ΠΛΑΝΗΝ!!!

 

ΚΑΛΑΒΡΥΤΩΝ ΑΜΒΡΟΣΙΟΣ ΓΙΑ ΤΕΜΠΗ: ΤΑΛΑΙΠΩΡΟΣ ΣΤΑΘΜΑΡΧΗΣ, ΕΥΘΥΝΕΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ, ΜΟΥΓΓΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΚΑΙ Η ΑΜΑΡΤΙΑ ΜΕ ΚΑΡΝΑΒΑΛΙΑ

Τρίτη, 07 Μαρτίου 2023 11:42

Γράφει ο Μητροπολίτης πρ Καλαβρύτων Αμβρόσιος στο ΕΚΚΛΗΣΙΑ ONLINE- «Θέλουμε να αγιάσουμε και δεν μας αφήνουν…», λέγει η σοφή λαϊκή παροιμία! Κι’ εμείς θέλουμε να ησυχάσουμε και να κοιτάξουμε την καλλιέργεια του είναί μας για την σωτηρία της ψυχής μας, ΑΛΛΑ ΔΕΝ ΜΑΣ ΑΦΗΝΟΥΝ! Διάφορα επώνυμα πρόσωπα, ήτοι Πολιτικοί, Πανεπιστημιακοί, Δημοσιογράφοι, Εκπρόσωποι των Κομμάτων με τις πράξεις των, με τα λόγια των και με τις δηλώσεις των προδίδουν την αμώμητον πίστιν μας και παρά ταύτα ……παραμένουν ανενόχλητοι! Η ΚΑΤΆΣΤΑΣΙΣ καθίσταται ΤΡΑΓΙΚΗ, όταν σκεφθούμε, ότι μεταξύ των άλλων, δυστυχώς, και μερικοί Εκκλησιαστικοί Ηγέτες ΥΠΗΡΕΤΟΥΝ ΤΗΝ ΠΛΑΝΗΝ!!!

Η κατάστασις αυτή, λοιπόν, διεγείρει την συνείδησίν μας και μας εξαναγκάζει να διακόψουμε την σιωπήν μας και να υψώσουμε φωνήν διαμαρτυρίας! Να πάρουμε δηλ. το όπλο μας και να ρίψουμε και πάλιν μερικές βολές στον αέρα, μήπως και ξυπνήσουν οι αρμόδιοι! Γι’ αυτό και ξαναπαίρνουμε τα πνευματικά μας όπλα και ξαναρχίζουμε να ρίχνουμε ντουφεκιές στον αέρα! Εάν κάποιους τούς κτυπήσουν και τους τραυματίσουν οι σφαίρες μας ΕΜΕΙΣ ΔΕΝ ΘΑ ΕΧΟΥΜΕ ΤΗΝ ΕΥΘΥΝΗΝ!

ΣΗΜΕΡΑ ΘΑ ΣΧΟΛΙΑΣΟΥΜΕ ΘΕΟΛΟΓΙΚΩΣ
ΤΟ ΤΡΑΓΙΚΟ ΑΤΥΧΗΜΑ ΤΟΥ ΣΙΔΗΡΟΔΡΟΜΟΥ:
«Η ΤΡΑΓΩΔΙΑ ΣΤΑ ΤΕΜΠΗ»

Ἀπόστολος Σαραντίδης: Λόγος Ἕλληνα Ἀρχιεπισκόπου

 

Ἀπόστολος Σαραντίδης: Λόγος Ἕλληνα Ἀρχιεπισκόπου

Στὶς 24/3/1943 ὁ κατοχικὸς πρωθυπουργὸς Λογοθετόπουλος διὰ τοῦ Γενικοῦ Γραμματέα του, ἀποστέλλει εἰς τὸν τότε Ἀρχιεπίσκοπο Ἀθηνῶν καὶ μετέπειτα ἀντιβασιλέα Δαμασκηνό - ὁ ὁποῖος εἶναι ἐξάδελφος τοῦ πάππου μου ἐκ μητρός -  μία ἐπιστολὴ ζητῶντας του καὶ ἀνακοινώνοντάς του, ἡ ἑορτὴ τῆς 25ης Μαρτίου νὰ μὴν ἑορτασθεῖ λόγῳ τῶν ἀνωμάλων συνθηκῶν οὔτε νὰ ἀναγνωσθοῦν ἐκκλησιαστικὲς ἐγκύκλιοι, καθιστῶντας τὸν ἴδιον ὑπεύθυνο ἀλλὰ καὶ κάθε ἐφημέριο ποὺ θὰ παρακούσει.

Τὸ ἐθνικὸ ἔργο τοῦ Δαμασκηνοῦ τεράστιο. Δὲν εἶναι τῆς παρούσης.

Τὸ γράμμα αὐτὸ ἐπιστρέφεται στὸν ἀποστολέα του δίχως κἂν πρωτόκολλο, μὲ τὸ ἑξῆς σημείωμα:

«Ἐ π ι σ η μ ε ι ω μ α τ ι κ ώ ς:

Ἐπιστρέφεται, ἐντολὴ τῆς Αὐτοῦ Μακαριότητος τοῦ Ἀρχιεπισκόπου Ἀθηνῶν καὶ πάσης Ἑλλάδος, πρὸς τὸν κ. Γεν. Γραμματέα, ὡς ἀπαράδεκτον, ἀφ᾿ ἑνὸς μὲν διότι οὗτος, ὅλως ἀτόπως καὶ ἀναρμοδίως, ἀπευθύνεται πρὸς τὸν Ἀρχιεπίσκοπον ἐπὶ ζητημάτων ἀναγομένων εἰς τὴν πνευματικὴν δικαιοδοσίαν αὐτοῦ, ἀφ᾿ ἑτέρου δέ, διότι τὸ ἔγγραφον, διὰ τε τὸ προπετὲς ὕφος καὶ τὸ ἀνοίκειον περιεχόμενον ἀποτελεῖ προφανῆ ἀνευλάβειαν, εἰς ἦν προσήκει ὁ βαρύτερος χαρακτηρισμός.

26.3.1943                             Ἐκ τοῦ Ἰδιαιτέρου Γραφείου

τῆς Αὐτοῦ Μακαριότητος τοῦ Ἀρχιεπισκόπου»

Ἔξοδος τῆς Ἐφεστίας Εἰκόνος« Ἄξιόν Ἐστιν» μὲ περιφρόνησιν τῆς Ἁγίας καί Μεγάλης Τεσσαρακοστῆς. «Μὴ κωφεὶς ἐοίκαμεν ἄδειν» ;;;

 

                                                                                                                  

Ἐν Ἁγίῳ Ὄρει τῇ 20.2 //5.3.2023.

                                                                                                                         Α΄ Νηστειῶν. ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ.

                                                                                                                                            

                                                                 

                    

 

             

                                              Ἔξοδος τῆς Ἐφεστίας Εἰκόνος« Ἄξιόν Ἐστιν»

μὲ περιφρόνησιν τῆς Ἁγίας καί Μεγάλης  Τεσσαρακοστῆς.

    «Μὴ κωφεὶς ἐοίκαμεν ἄδειν» ;;;  

 

                                                                                               «Ὁ διάβολος ἰδὼν κατάλληλον διὰ τὸν ἑαυτόν του

τὸν καιρόν, ἐπεχείρησε νὰ καταστρέψῃ αὐτὰ ταῦτα

                                                                                                       τὰ θεμέλια τῆς εὐσεβείας».

                                                                                                                                          ( Ἅγιος Γρηγόριος Παλαμᾶς )¹

 

Πρὸ τῆς παρούσης Ἱερᾶς Ἐπιστασίας² τοῦ Ἁγίου Ὄρους, ἡ Πάνσεπτος Εἰκόνα τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου «Ἄξιὸν  Ἐστιν» ἐξῆλθε τοῦ Ἁγίου Ὄρους μόνον πέντε φορές καὶ γιὰ εἰδικὸ μόνο λόγο (1963, 1985, 1987, 1999, 2012 )*. Κατὰ τὴν θητείαν ταύτης τῆς Ἱ.Ἐπιστασίας** ἐντὸς ἑξαμήνου καταγράφει ΔΥΟ -2- (!!!) ἐξόδους. Τί συμβαίνει ἄραγε μὲ τὴν συγκεκριμένη Ἱ. Ἐπιστασία; Τί ἔπαθε ἡ Ἱερὰ Κοινότης ;

Ἡ τελευταία ἔξοδος ἔχει προγραμματισθεῖ ἀπὸ τίς 2//15.3.2023 ἕως τίς 14//27.3.2023. Ποιός θὰ ἀντέξει ἀδακρυτὶ τὸ ἑπόμενο ἄκουσμα; Πότε θὰ ἐξέλθει; Τὴν κατανυκτικὴ περίοδο τῆς Μεγάλης Τεσσαρακοστῆς (!!!) κατὰ κατάφορη περιφρόνηση τῶν Ἁγιορειτικῶν πατροθεσμικῶν Ἱερῶν παραδόσεων, τῶν ὁποίων ὡς ἱερῶν καὶ ἀνεκτιμήτων κειμηλίων, τηροῦνται μὲ εὐλάβεια περισσή χιλίων ἑτῶν καί πλέον.

«ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ: Η ανόθευτος πίστις» (και η βεβαιότης (σωτηρίας) που την συνοδεύει)

 

«ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ: Η ανόθευτος πίστις»

(και η βεβαιότης (σωτηρίας) που την συνοδεύει)

Το «ΣΥΝΟΔΙΚΟΝ», που διαβάζουμε την Κυριακή της Ορθοδοξίας, λειτουργεί εποικοδομητικά, ως εποπτική και συνθετική θεώρηση της Ιστορίας της Εκκλησίας, ως επικαιρότητα μόνο στις γρηγορούσες – άγρυπνες συνειδήσεις (εκ των Ορθοδόξων).

Όσοι έχουν αγκιστρωθεί με πάθος ή αδιαφορία στην άμεση πραγματικότητα της εκκοσμικευμένης – οικουμενιστικής εποχής, δεν αντιλαμβάνονται (δυστυχώς) την θεολογική – εκκλησιολογική δύναμή του. Απλά το αρχειοθετούν στα ράφια του ιστορικού παρελθόντος, γι’ αυτό και δεν αντιδρούν, σήμερα, στις πυκνές εκκλησιολογικές εκτροπές των οικουμενιστών Επισκόπων – Πατριαρχών.

Στην εισαγωγή του «ΣΥΝΟΔΙΚΟΥ», διαβάζουμε:

«Εποφειλομένη προς Θεόν ετήσιος ευχαριστία, καθ’ ήν ημέραν απελάβομεν την του Θεού Εκκλησίαν συν αποδείξει των της ευσεβείας δογμάτων και καταστροφή των της κακίας δυσσεβημάτων».

Μετάφραση (ελεύθερη): «Οφείλουμε στο Θεό ετήσια ευχαριστία, για την ημέρα κατά την οποία πήραμε (ως δώρο) την αληθινή Εκκλησία από το Θεό, μαζί με την απόδειξη της αλήθειας των δογμάτων της ευσεβείας – ορθοδοξίας και την καταστροφή των της κακίας ασεβών διδασκαλιών».