ΠΡΟΧΕΙΡΕΣ ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ-"ΚΡΙΣΕΙΣ" ΠΆΝΩ ΣΤΗΝ ΕΓΚΥΚΛΙΟ τῆς Ἱερᾶς Συνόδου τῆς Ἱεραρχίας τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος γιά τόν Γάμο (ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΛΑΟ)

 

Ἐγκύκλιος τῆς Ἱερᾶς Συνόδου τῆς Ἱεραρχίας τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος γιά τόν Γάμο

ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΛΑΟ

ΟΠΩΣ ἔχετε ἐνημερωθεῖ μόλις πρίν ἀπό λίγες ἡμέρες, δηλαδή τήν 23η Ἰανουαρίου 2024, συνῆλθε ἡ Ἱεραρχία τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος, πού εἶναι ἡ Ἀνωτάτη Ἀρχή τῆς Ἐκκλησίας μας, γιά νά μελετήσει τό θέμα πού ἀνέκυψε στίς ἡμέρες μας, δηλαδή τήν θέσπιση τοῦ «πολιτικοῦ γάμου» τῶν ὁμοφυλοφίλων, μέ ὅλες τίς συνέπειες πού ἐπιφέρει αὐτό στό οἰκογενειακό δίκαιο.

Ἡ Ἱεραρχία συζήτησε ἐπαρκῶς τό θέμα αὐτό μέ ὑπευθυνότητα καί νηφαλιότητα, ἀποδεικνύοντας γιά μιά ἀκόμη φορά τήν ἑνότητά της, καί στήν συνέχεια ὁμόφωνα ἀποφάσισε τά δέοντα πού ἔχουν ἀνακοινωθεῖ.

[Σχόλιο: Αλήθεια, ο Ιωνίας Γαβριήλ ήταν παρόν στην παρούσα συζήτηση; Αλήθεια το γνωστό δημόσιο κήρυγμα περί ομοφυλοφιλίας του Ιωνίας συμφωνεί με τις απόψεις των Συοδικών της Ιεραρχίας της Εκκλησίας της Ελλάδος; Αν όχι, τότε σε ποια ενότητα αναφέρεται η εν λόγω Ανακοίνωση; Μήπως στη ενότητα ‘’εν τη ποικιλία’’…κλπ.]

Μιά ἀπό τίς ἀποφάσεις πού ἔλαβε εἶναι νά ἐνημερώσει τό πλήρωμά της, τό ὁποῖο θέλει νά ἀκούσει τίς ἀποφάσεις της καί τίς θέσεις της. Μέσα στό πλαίσιο αὐτό, ἡ Ἱεραρχία ἀπευθύνεται πρός ὅλους ἐσᾶς, γιά νά διατυπώσει τήν ἀλήθεια γιά τό σοβαρό αὐτό θέμα.

[1^ο Σχόλιο πάνω στη φράση «τό ὁποῖο θέλει νά ἀκούσει τίς ἀποφάσεις της καί τίς θέσεις της.»

ΠΕΡΙ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ

«Όστις θέλει οπίσω μου ελθείν απαρνησάσθω εαυτόν και αράτω τον σταυρόν αυτού και ακολουθείτω μοι» (Μαρκ. 8.34).

Τα παραπάνω λόγια της Ανακοίνωσης φέρνουν εν πρώτοις στο νου μας τον λόγο περί ελευθερίας του π. Μαξίμου Καραβά. Έλεγε πως το «όποιος θέλει οπίσω μου ελθείν∙» ισχύει μέχρι του σημείου που θα επιλέξεις να βαδίσεις στα ίχνη Του. Από τη στιγμή λοιπόν εκείνη, παύει η ελευθερία! είσαι πλέον δούλος Θεού! και αυτό που έχει πλέον έχει ισχύ είναι το «αράτο τον σταυρόν αυτού και ακολουθείτω μοι» (Μαρκ. 8,34). Λοιπόν,

Για ποια «ενημέρωση» ομιλεί εδώ η Ιεραρχία (ενν. ως αλάνθαστος εκφραστής της του Θεού Αληθείας); Και πάλι, σε ποιους απευθύνεται; Μήπως στον ΛΑΟ; Αλλά τι ανάγκη έχει ο λαός να ακούσει αυτά που και τα «νήπια» γνωρίζουν; Μήπως η εν λόγω ανακοίνωση θα πρέπει να τιτλοφορείτο ως «ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΒΟΥΛΗΝ»; Ο νοών νοείτω, τα περί Αφορισμού ρήματα (αγάπης) της του Χριστού Εκκλησίας! …κλπ.

2^ο Σχόλιο πάνω στη φράση «ἀπευθύνεται πρός ὅλους ἐσᾶς, γιά νά διατυπώσει τήν ἀλήθεια»

Τελικά ποιος είναι ο ΣΚΟΠΟΣ της εν λόγω Ανακοινώσεως; Μήπως το «νήπτω τας χείρας μου»; Μήπως;

«Η γνωστή φράση του Ποντίου Πιλάτου «Νίπτω τας χείρας μου» είναι μία από τις φράσεις που θα ακουστούν σήμερα (σ.σ. σύντομα), Μεγάλη Πέμπτη, στους ναούς…

…. «Νίπτω τας χείρας μου» λέει ο λαός μας, που σημαίνει ότι αποποιούμαι κάθε ευθύνη για τις συνέπειες μιας απόφασης με την οποία διαφωνώ. Πρόκειται για την γνωστή ρήση του Πόντιου Πιλάτου όταν αναγκάστηκε να παραδώσει τον Ιησού για σταύρωση. Το ρήμα αποτελεί παράλληλο τύπο του ρήματος «νίζω» που σημαίνει καθαρίζω. Κατά μια έννοια, ένα καλό πλύσιμο χεριών ξεπλένει τύψεις, ενοχές και αμφιβολίες, αφού η καθαριότητα έχει συσχετιστεί και επιστημονικά με την ηθική», αναφέρεται στην ανάρτηση της Φίνος Φιλμ.» [https://www.ertnews.gr/roi-idiseon/nipto-tas-xeiras-mou-mesa-apo-ton-fako-tis-finos-film/]

[Συνέχεια Ανακοίνωσης]

1.    Θεολογία καί ποιμαντική

Τό ἔργο τῆς Ἐκκλησίας, διά μέσου τῶν αἰώνων, εἶναι διπλό, δηλαδή θεολογικό, μέ τό νά ὁμολογεῖ τήν πίστη της, ὅπως τήν ἀποκάλυψε ὁ Χριστός καί τήν ἔζησαν οἱ Ἅγιοί της, καί ποιμαντικό, μέ τό νά ποιμαίνει τούς ἀνθρώπους στήν κατά Χριστόν ζωή.

Αὐτό τό ἔργο της φαίνεται στήν Ἁγία Γραφή καί στίς ἀποφάσεις τῶν Οἰκουμενικῶν καί Τοπικῶν Συνόδων, οἱ ὁποῖες θέσπισαν ὅρους γιά τήν ὀρθόδοξη πίστη καί ἱερούς κανόνες, πού καθορίζουν τά ὅρια μέσα στά ὁποῖα πρέπει νά κινοῦνται ὅλα τά μέλη της, Κληρικοί, Μοναχοί καί Λαϊκοί.

[Σχόλιο: Πάνω στη φράση: «τά ὅρια μέσα στά ὁποῖα πρέπει νά κινοῦνται ὅλα τά μέλη της, Κληρικοί, Μοναχοί καί Λαϊκοί.»

Δηλαδή οι Επίσκοποι εξαιρούνται; ΤΑ ΟΡΙΑ της Εκκλησίας δεν ισχύουν για ΟΛΟΥΣ (π.χ. για τον Ιωνίας); Κλπ.]

 Ἔτσι, ἡ Ἐκκλησία ποιμαίνει, δηλαδή θεραπεύει τίς πνευματικές ἀσθένειες τῶν ἀνθρώπων, ὥστε οἱ Χριστιανοί νά ζοῦν σέ κοινωνία μέ τόν Χριστό καί τούς ἀδελφούς τους, νά ἀπαλλαγοῦν ἀπό τήν φιλαυτία καί νά ἀναπτυχθεῖ ἡ φιλοθεΐα καί ἡ φιλανθρωπία, δηλαδή ἡ ἰδιοτελής, φίλαυτη ἀγάπη νά γίνει ἀνιδιοτελής ἀγάπη.

[Σχόλιο: Αρχίσαμε την περί αγαπολογίας πλήση εγκεφάλου; Μήπως;]

2. Ἡ ἀγάπη τῆς Ἐκκλησίας

 Ὁ Θεός ἀγαπᾶ ὅλους τούς ἀνθρώπους, δικαίους καί ἀδίκους, ἀγαθούς καί κακούς, ἁγίους καί ἁμαρτωλούς· αὐτό κάνει καί ἡ Ἐκκλησία. Ἄλλωστε, ἡ Ἐκκλησία εἶναι πνευματικό Νοσοκομεῖο πού θεραπεύει τούς ἀνθρώπους, χωρίς νά ἀποκλείει κανέναν, ὅπως δείχνει ἡ παραβολή τοῦ Καλοῦ Σαμαρείτου, τήν ὁποία εἶπε ὁ Χριστός (Λουκ. 10,30-37). Τό ἴδιο κάνουν καί τά νοσοκομεῖα καί οἱ ἰατροί γιά τίς σωματικές ἀσθένειες. Ὅταν οἱ ἰατροί κάνουν χειρουργικές ἐπεμβάσεις στούς ἀνθρώπους, κανείς δέν μπορεῖ νά ἰσχυρισθεῖ ὅτι δέν ἔχουν ἀγάπη.

[Σχόλιο: Απίστευτη «θεολογία» περί Θεού και Εκκλησίας!!!

Αλήθεια, «Ὁ Θεός ἀγαπᾶ ὅλους τούς ἀνθρώπους» ή ο Θεός «πάντα ανθρώπους ΘΕΛΕΙ ΣΩΘΗΝΑΙ και εις επίγνωιν αληθείας ελθείν» (Α’ Τιμ. 2, 4-6); Και πάλι,  αν «Ὁ Θεός ἀγαπᾶ ὅλους τούς ἀνθρώπους» τότε γιατί ο Ίδιος μας λέγει: πολλοί οι κλητοί, ολίγοι οι εκλεκτοί; Γιατί λέγει προς πάντας: στενή η πύλη η απάγουσα εις την βασιλεία του Θεού και λίγοι την βρίσκουν; Γιατί πάλι ο Κύριος μας λέγει: «Δεν θα μπει μέσα στη βασιλεία των ουρανών καθένας που λέει σε μένα: Kύριε, Kύριε· αλλά αυτός που πράττει το θέλημα του Πατέρα μου, ο οποίος είναι στους ουρανούς.»;;;;;;;;; Αλλά και γιατί οι άγιοί μας λέγουν ότι εκτός Εκκλησίας δεν δύναται να σωθεί πας άνθρωπος (=ΝΑ ΚΑΘΑΡΙΣΘΕΊ, ΝΑ ΑΓΙΑΣΘΕΊ ΏΣΤΕ ΝΑ ΕΝΩΘΕΊ ΜΕ ΤΟΝ ΘΕΟ, εννοείται δια των Μυστηρίων);

Αλήθεια, θεολογούν οι επίσκοποί μας ή θολολογούν; Και το πιο φοβερό είναι ότι οι εν λόγω ανακοινώσεις έχουν υπογραφή «Συνοδική», που σημαίνει ότι οι αποφάσεις Αυτής πάρθηκαν εν Αγίω Πνεύματι!!!!!!!!!! ΑΠΙΣΤΕΥΤΟ ΚΙ ΟΜΩΣ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΣ…

Τέλος, και εφόσον -κατά την Ανακοίνωση : «οἱ ἰατροί κάνουν χειρουργικές ἐπεμβάσεις στούς ἀνθρώπους», που σημαίνει ότι «κόβουν και ράβουν»,… μήπως και σ’ αυτήν την περίπτωση (της Ομοφυλοφιλίας) έχουμε μία ακόμη «χειρουργική επέμβαση» της Ι.Σ. προς ακρωτηριασμό του ΛΑΟΥ δ(ηλ. των ανθρώπων εκείνων που είναι μέλη του σώματος της Εκκλησίας), αλλά και της ΘΕΟΛΟΓΙΑΣ (ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ) ΜΑΣ; Μήπως;…κλπ.]

 

Ἀλλά οἱ ἄνθρωποι ἀνταποκρίνονται διαφορετικά σέ αὐτήν τήν ἀγάπη τῆς Ἐκκλησίας· ἄλλοι τήν ἐπιθυμοῦν καί ἄλλοι ὄχι. Ὁ ἥλιος ἀποστέλλει τίς ἀκτῖνες του σέ ὅλη τήν κτίση, ἄλλοι ὅμως φωτίζονται καί ἄλλοι καίγονται, καί αὐτό ἐξαρτᾶται ἀπό τήν φύση αὐτῶν πού δέχονται τίς ἡλιακές ἀκτῖνες.

[Σχόλιο: Απάτη και πάλη απάτη…! Απάτη «αγαπουλίστικη»!

Αγαπητοί, ή είσαι άνθρωπος της Εκκλησίας, δηλ. μέλος του τιμίου Σώματος του Χριστού (δια πίστεως και βαπτίσεως) ή δεν είσαι! Εν προκειμένω, αν είσαι ορθόδοξος Χριστιανός, ακόμη κι αν επιθυμείς την «αμαρτία», ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΤΗΝ ΠΡΑΞΕΙΣ! Ό,τι δηλ. λέγει ο π. Αθανάσιος στο περί ομοφυλοφιλίας κήρυγμά του…!!!!!!!!!!!!!!!! Κλπ.]

 

Ἔτσι, ἡ Ἐκκλησία ἀγαπᾶ ὅλα τά βαπτισθέντα παιδιά της καί ὅλους τούς ἀνθρώπους πού εἶναι δημιουργήματα τοῦ Θεοῦ, μικρούς καί μεγάλους, ἀγάμους καί ἐγγάμους, Κληρικούς, Μοναχούς καί Λαϊκούς, ἐπιστήμονες καί μή, ἄρχοντες καί ἀρχομένους, ἑτεροφυλοφίλους καί ὁμοφυλοφίλους, καί ἀσκεῖ τήν φιλάνθρωπη ἀγάπη της, ἀρκεῖ, βέβαια, νά τό θέλουν καί οἱ ἴδιοι καί νά ζοῦν πραγματικά στήν Ἐκκλησία.

[1^ο Σχόλιο: Απίστευτα πράγματα…..!

Ακούσαμε, αδελφοί, ότι:  «ἡ Ἐκκλησία ἀγαπᾶ ὅλα τά βαπτισθέντα παιδιά της καί ὅλους τούς ἀνθρώπους πού εἶναι δημιουργήματα τοῦ Θεοῦ∙»!!!!!!!!!!!! Λοιπόν,

Βάζοντας σε εισαγωγικά τη φράση: «ἡ Ἐκκλησία ἀγαπᾶ», ρωτάμε:

Γιατί, στην Παλαιά Διαθήκη ο Θεός απαγορεύει με χίλιες δυο απαγορεύσεις τον λαό Του να έχει σχέσεις με τους άλλους λαούς (ενν. λόγω θρησκείας); Γιατί π.χ. απαγορεύει το (ετεροφυλικό) γάμο με αλλόφυλους; Αλλά και στην εποχή της Καινής Διαθήκης (που ακόμη ισχύει) γιατί π.χ. οι «Αγάπες», δηλ. τα τραπέζια όπου κάθονταν και έτρωγαν «τα βαπτισθέντα παιδιά της (Εκκλησίας)», γιατί στρώνονταν εντός του ναού και όχι εκτός. Όπως διαβάζουμε αυτό γίνονταν με σκοπό να μη αναμιγνύονται οι πιστοί με τους απίστους, κλπ. Τέλος, ούτε φαγητό μετά απίστων (ένεκεν συμπροσευχής), ούτε μετά αιρετικών (ένεκεν πλάνης και προδοσίας), ούτε με ειδωλολάτρες (π.χ. Κινέζους, Ιαπωνέζους, Βουδιστές και Ινδουϊστες, κ.ο.κ.)…! Ούτε «κοινωνία», ούτε «μυστήρια», ούτε… ουτε….!

Αλήθεια για ποια «αγάπη» ομιλεί η Ι.Σ.; Εννοείται προς «ὅλους τούς ἀνθρώπους πού εἶναι δημιουργήματα τοῦ Θεοῦ»;;;;;;

2^ο Σχόλιο:  

2Α’: «Ἔτσι, ἡ Ἐκκλησία ἀγαπᾶ …καί ὅλους τούς ἀνθρώπους πού εἶναι δημιουργήματα τοῦ Θεοῦ, μικρούς καί μεγάλους, …ἑτεροφυλοφίλους καί ὁμοφυλοφίλους»,

Αλήθεια, η Εκκλησία δικαιολογημένα και άκρως λογικά αγαπά τους βαπτισμένους («ουδείς την εαυτού σάρκα εμίσησεν»)…,  μικρούς καί μεγάλους, …ἑτεροφυλοφίλους καί ὁμοφυλοφίλους»! Πως γίνεται όμως, σε Ανακοίνωση της Ι.Σ. προς τον ΛΑΟ, να γίνεται λόγος για «αγαπη» «ΠΡΟΣ ΟΛΟΥΣ (ΤΟΥΣ ΛΑΟΥΣ)»;, δηλ. προς «ὅλους τούς ἀνθρώπους πού εἶναι δημιουργήματα τοῦ Θεοῦ, μικρούς καί μεγάλους, …ἑτεροφυλοφίλους καί ὁμοφυλοφίλους»;;;; Μήπως, το Νοσοκομείο (=Εκκλησία) δύναται να διαθέσει τα Φάρμακά της «προς όλους»;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;; Μήπως, οι άπιστοι, οι ειδωλολάτρες «επισκέπτονται» το Νοσοκομείο Του Χριστού, «αποδεχόμενοι» τα φάρμακά Του; Κι όλα αυτά ενώ ΔΕΝ ΠΙΣΤΕΥΟΥΝ ΟΤΙ Ο ΧΡΙΣΤΟΣ ΕΙΝΑΙ ΘΑΝΘΡΩΠΟΣ, ΟΤΙ Ο ΘΕΟΣ ΕΙΝΑΙ ΤΡΙΑΔΙΚΟΣ, ΌΤΙ ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΕΙΝΑΙ: ΠΑΤΗΡ, ΥΙΟΣ ΚΑΙ ΑΓΙΟΝ ΠΝΕΥΜΑ;;;;;;;;;;; Κύριε Ελέησον, Κύριε Ελέησον, Κύριε Ελέησον!

2Β’: «καί ἀσκεῖ τήν φιλάνθρωπη ἀγάπη της, ἀρκεῖ, βέβαια, νά τό θέλουν καί οἱ ἴδιοι καί νά ζοῦν πραγματικά στήν Ἐκκλησία.»!!!!

Εδή η ανακοίνωση της Ι.Σ., ΔΕΝ διευκρινίζει -εφόσον διέκρινε τους ανθρώπους σε βαπτισμένους και μη βαπτισμένους-, δεν διευκρινίζει τον τρόπο που ασκεί την φιλανθρωπία της, ως προς τους μη βαπτισμένους… και επίσης το αν γίνεται «να το θέλουν», δηλ. αν γίνεται οι μη βαπτισμένοι να θέλουν να ζουν «πραγματικά στην Εκκλησία», δηλ. να θέλουν, αν και αβάπτιστοι (=άπιστοι, αιρετικοί, κλπ.) να θεραπευτούν με τα θεραπευτικά μέσα της Εκκλησίας! ΑΠΙΣΤΕΥΤΗ ΕΤΕΡΟΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑ, ΚΑΙΝΟΦΑΝΗ ΚΑΙ ΚΑΚΟΔΟΞΗ, ΤΟΥΤΕΣΤΙΝ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΙΚΗ!!!!!!!!!!!!!!!!] κλπ.]

2.    Ἡ Θεολογία τῆς Ἐκκλησίας γιά τόν Γάμο

[Σχόλιο: Αδελφοί, ας προσέξουμε εδώ το «ναι μεν, αλλά…» του πράγματος! Ναι μεν η θεολογία της Εκκλησίας.., αλλά! «αλλά οι καιροί έχουν αλλάξει», θα έλεγε ο νυν Φλωρίνης…! Γι’ αυτην ακριβώς την περίπτωση η Γραφή λέγει πως ό,τι σας λένε να το κάνετε αλλά μη κάνετε αυτά που οι Φαρισαίοι κάνουν στην πράξη…!]

 Ἡ Θεολογία τῆς Ἐκκλησίας γιά τόν Γάμο ἀπορρέει ἀπό τήν Ἁγία Γραφή, τήν διδασκαλία τῶν Πατέρων τῆς Ἐκκλησίας καί τήν διάταξη τοῦ Μυστηρίου τοῦ Γάμου.

Στό βιβλίο τῆς Γενέσεως γράφεται: «Καί ἐποίησεν ὁ Θεός τόν ἄνθρωπον, κατ᾽ εἰκόνα Θεοῦ ἐποίησεν αὐτόν, ἄρσεν καί θῆλυ ἐποίησεν αὐτούς. Καί ηὐλόγησεν αὐτούς ὁ Θεός λέγων· αὐξάνεσθε καί πληθύνεσθε καί πληρώσατε τήν γῆν καί κατακυριεύσατε αὐτῆς καί ἄρχετε τῶν ἰχθύων τῆς θαλάσσης καί τῶν πετεινῶν τοῦ οὐρανοῦ καί πάντων τῶν κτηνῶν καί πάσης τῆς γῆς καί πάντων τῶν ἑρπετῶν τῶν ἑρπόντων ἐπί τῆς γῆς» (Γεν. 1,27-28). Αὐτό σημαίνει ὅτι «ἡ δυαδικότητα τῶν δύο φύσεων καί ἡ συμπληρωματικότητά τους δέν ἀποτελοῦν κοινωνικές ἐπινοήσεις, ἀλλά παρέχονται ἀπό τόν Θεό»· «ἡ ἱερότητα τῆς ἕνωσης ἀνδρός καί γυναικός παραπέμπει στήν σχέση τοῦ Χριστοῦ καί τῆς Ἐκκλησίας»· «ὁ χριστιανικός Γάμος δέν εἶναι ἁπλῆ συμφωνία συμβίωσης, ἀλλά ἱερό Μυστήριο, διά τοῦ ὁποίου ὁ ἄνδρας καί ἡ γυναίκα λαμβάνουν τήν Χάρη τοῦ Θεοῦ γιά νά προχωρήσουν πρός τήν θέωσή τους»· «ὁ πατέρας καί ἡ μητέρα εἶναι συστατικά στοιχεῖα τῆς παιδικῆς καί τῆς ἐνήλικης ζωῆς».

Ὅλη ἡ θεολογία τοῦ Γάμου φαίνεται καθαρά στήν ἀκολουθία τοῦ Μυστηρίου τοῦ Γάμου, στά τελούμενα καί τίς εὐχές. Σ᾽ αὐτό τό Μυστήριο ἡ ἕνωση ἀνδρός καί γυναικός ἱερολογεῖται ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ, μέ τίς ἀπαραίτητες προϋποθέσεις. Τά ἀποτελέσματα τοῦ ἐν Χριστῷ Γάμου εἶναι ἡ δημιουργία καλῆς συζυγίας καί οἰκογένειας, ἡ γέννηση παιδιῶν, ὡς καρποῦ τῆς ἀγάπης τῶν δύο συζύγων, ἀνδρός καί γυναικός, καί ἡ σύνδεσή τους μέ τήν ἐκκλησιαστική ζωή. Ἡ μή ὕπαρξη παιδιῶν χωρίς τήν εὐθύνη τῶν συζύγων δέν διασπᾶ τήν ἐν Χριστῷ συζυγία.

Ἡ χριστιανική παραδοσιακή οἰκογένεια ἀποτελεῖται ἀπό πατέρα, μητέρα καί παιδιά, καί σέ αὐτήν τήν οἰκογένεια τά παιδιά ἀναπτύσσονται, γνωρίζοντας τήν μητρότητα καί τήν πατρότητα πού θά εἶναι ἀπαραίτητα στοιχεῖα στήν μετέπειτα ἐξέλιξή τους.

Ἐξ ἄλλου, ὅπως φαίνεται στό «Εὐχολόγιο» τῆς Ἐκκλησίας, ὑπάρχει σαφέστατη σύνδεση μεταξύ τῶν Μυστηρίων τοῦ Βαπτίσματος, τοῦ Χρίσματος, τοῦ Γάμου, τῆς Ἐξομολογήσεως καί τῆς Θείας Κοινωνίας τοῦ Σώματος καί τοῦ Αἵματος τοῦ Χριστοῦ. Κάθε διάσπαση αὐτῆς τῆς σύνδεσης δημιουργεῖ ἐκκλησιολογικά προβλήματα.

Ἑπομένως, βαπτιζόμαστε καί χριόμαστε γιά νά κοινωνήσουμε τοῦ Σώματος καί τοῦ Αἵματος τοῦ Χριστοῦ. Γίνεται ὁ Γάμος ὥστε οἱ σύζυγοι καί ἡ οἰκογένεια νά συμμετέχουν στό Μυστήριο τῆς θείας Εὐχαριστίας καί νά κοινωνοῦν τοῦ Σώματος καί τοῦ Αἵματος τοῦ Χριστοῦ. Κάθε διάσπαση τῆς σχέσεως αὐτῆς τῶν Μυστηρίων συνιστᾶ τήν ἐκκοσμίκευση.

 Ἡ Ἐκκλησία βασίζεται σέ αὐτή τήν Παράδοση, πού δόθηκε ἀπό τόν Θεό στούς Ἁγίους, καί δέν μπορεῖ νά ἀποδεχθεῖ κάθε ἄλλη μορφή Γάμου, πολλῷ δέ μᾶλλον τόν λεγόμενο «ὁμοφυλοφιλικό γάμο».

[Σχόλιο: Ξεκινούμε «ανάποδα», δηλ. από κάτω προς τα πάνω… Το θέμα, Δεν είναι. Το αν μπορούμε ή όχι να «αποδεχτούμε άλλη μορφή Γάμου», γιατί τότε θα αποδεχόμασταν «άλλη μορφή μυστηριακής ένωσης δύο ανθρώπων»!!!! Αλλά το θέμα μας είναι το αν η Εκκλησία μπορεί να «αποδεχτεί-κοινωνεί» με έναν ορθόδοξα βαπτισμένο Χριστιανό που έχει «αποδεχθεί», θεωρητικά ή πρακτικά μια «άλλη μορφή γάμου»! Προσοχή, στη λέξη «άλλη», δηλ. να προσέξουμε ότι η «άλλη μορφή γάμου», ταυτίζεται ή καλύτερα παραπέμπει σε μια «άλλη μορφή μυστηρίου», σε μια «άλλη μορφή πίστης ή θρησκείας» που εν τέλει είναι ΕΥΛΟΓΗΜΕΝΗ από τον Θεό και δι’ αυτό σωτήρια!!! Δηλ. ό,τι περίπου λέγει ο Ελπιδοφόρος Αμερικής για τους «άλλους δρόμους που οδηγούν στην κορυφή του βουνού», αλλά ακριβώς ό,τι λέγει ο π. Αθανάσιος, ότι δηλ. ο «άλλος», δηλ. ο Αντίχριστος, ότι πρόκειται να κηρύξει μια «Τρίτη Διαθήκη»….! Μήπως η Ι.Σ. γυμνή την κεφαλή ποιεί τούτο;;;;;;;;; κλπ.]

3.    Ἡ Πολιτεία γιά τόν «πολιτικό γάμο» τῶν ὁμοφυλοφίλων

Σέ ἕνα εὐνομούμενο Κράτος ἡ Πολιτεία μέ τά συντεταγμένα ὄργανά της ἔχει τήν ἁρμοδιότητα νά καταρτίζει νομοσχέδια καί νά ψηφίζει νόμους, ὥστε στήν κοινωνία νά ὑπάρχει ἑνότητα, εἰρήνη καί ἀγάπη.

[Σχόλιο: Και πάλι η απάτη της «αγάπης» εν τω στόματι αυτών (των Συνοδικών της Ι.Σ….!!!!!!!!!!! Αδελφοί, το θέμα εδώ δεν είναι το Κράτος ή η Πολιτεία, ούτε η αρμοδιότητα των οργάνων, ούτε καν η εν αγάπη ειρήνη και ενότητα της παγκοσμίου κοινότητας!!!! Αλλά, το θέμα μας είναι ο Βαπτισμένος άνθρωπος που εκλέγεται από ορθοδόξους Χριστιανούς για να είναι φύλαξ της Ορθοδοξίας και αντ’ αυτού ψηφίζει αντίχριστους-εχθρικούς νόμους και νομοσχέδια…! Λοιπόν, θα μας πουν οι Συνοδικοί μας το τι πρόκειται να πράξουν, όχι με τους ομοφυλόφιλους αλλά μ’ αυτά τα επίορκα πλάσματα και όργανα του σατανά που τίποτε άλλο δεν τους νοιάζει παρά το πως θα ξανασταυρώσουν τον Χριστό, το πως θα μιμηθούν τους Αρχιερείς και τους Άρχοντες της Ιερουσαλήμ, που ύβριζαν τον Κύριο της Δόξης, τον Άγιο αυτό Νομοθέτη….]

(Συνεχίζεται)

[Πτολεμαΐδα 4 Απριλίου 2026. Τέλος Αγίας Τεσσαρακοστής, αρχή Μεγάλης Εβδομάδος, δηλ. Αρχή των Παθών του Νομοθέτη Ιησού Χριστού]

***

 

Ἡ Ἐκκλησία, ὅμως, εἶναι θεσμός ἀρχαιότατος, ἔχει διαχρονικές παραδόσεις αἰώνων, συμμετέχει σέ ὅλες τίς κατά καιρούς δοκιμασίες τοῦ λαοῦ, συνετέλεσε ἀποφασιστικά στήν ἐλευθερία του, ὅπως φαίνεται ἀπό τήν ἱστορία, τήν παλαιότερη καί τήν πρόσφατη, καί πρέπει ὅλοι νά στέκονται μέ σεβασμό, τόν ὁποῖο κατά καιρούς διακηρύσσουν. Ἄλλωστε καί ὅλοι οἱ ἄρχοντες, ἐκτός ἀπό μερικές ἐξαιρέσεις, εἶναι δυνάμει καί ἐνεργείᾳ μέλη της. Ἡ Ἐκκλησία οὔτε συμπολιτεύεται οὔτε ἀντιπολιτεύεται, ἀλλά πολιτεύεται κατά Θεόν καί ποιμαίνει ὅλους. Γι᾽ αὐτό καί ἔχει ἰδιαίτερο λόγο, πού πρέπει νά γίνεται σεβαστός.

 Στό θέμα τοῦ λεγόμενου «πολιτικοῦ γάμου τῶν ὁμοφυλοφίλων», ἡ Ἱερά Σύνοδος ὄχι μόνον δέν μπορεῖ νά σιωπήσει, ἀλλά πρέπει νά ὁμιλήσει, ἀπό ἀγάπη καί φιλανθρωπία σέ ὅλους. Γι᾽ αὐτό ἡ Ἱεραρχία τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος στήν πρόσ - φατη ἀπόφασή της μέ ὁμόφωνο καί ἑνωτικό τρόπο, γιά λόγους τούς ὁποίους αἰτιολόγησε, δήλωσε ὅτι «εἶναι κάθετα ἀντίθετη πρός τό προωθούμενο νομοσχέδιο».

 Καί αὐτή ἡ σαφής ἀπόφασή της στηρίζεται στό ὅτι «οἱ ἐμπνευστές τοῦ νομοσχεδίου καί οἱ συνευδοκοῦντες σέ αὐτό προωθοῦν τήν κατάργηση τῆς πατρότητας καί τῆς μητρότητας καί τήν μετατροπή τους σέ οὐδέτερη γονεϊκότητα, τήν ἐξαφάνιση τῶν ρόλων τῶν δύο φύλων μέσα στήν οἰκογένεια καί θέτουν πάνω ἀπό τά συμφέροντα τῶν μελ -λοντικῶν παιδιῶν τίς σεξουαλικές ἐπιλογές τῶν ὁμοφυλοφίλων ἐνηλίκων».

μοφυλοφίλων ἐνηλίκων». Ἐπί πλέον, ἡ θέσπιση τῆς «υἱοθεσίας παιδιῶν» «καταδικάζει τά μελλοντικά παιδιά νά μεγαλώνουν χωρίς πατέρα ἤ μητέρα σέ ἕνα περιβάλλον σύγχυσης τῶν γονεϊκῶν ρόλων», ἀφήνοντας δέ ἀνοικτό παράθυρο γιά τήν λεγόμενη «παρένθετη κύηση», πού θά δώσει κίνητρα «γιά τήν ἐκμετάλλευση εὐάλωτων γυναικῶν» καί ἀλλοίωση τοῦ ἱεροῦ θεσμοῦ τῆς οἰκογενείας.

Ὅλα αὐτά ἡ Ἐκκλησία, ἡ ὁποία πρέπει νά ἐκφράζει τό θέλημα τοῦ Θεοῦ καί νά καθοδηγεῖ ὀρθόδοξα τά μέλη της, δέν μπορεῖ νά τά ἀποδεχθεῖ, διότι διαφορετικά θά προδώσει τήν ἀποστολή της. Καί τό κάνει αὐτό ὄχι μόνο ἀπό ἀγάπη στά μέλη της, ἀλλά ἀπό ἀγάπη καί στήν ἴδια τήν Πολιτεία καί τούς θεσμούς της, ὥστε νά προσφέ ρουν στήν κοινωνία καί νά συντελοῦν στήν ἑνότητά της. Ἀποδεχόμαστε, βέβαια, τά δικαιώματα τῶν ἀνθρώπων τά ὁποῖα κινοῦνται σέ ἐπιτρεπτά ὅρια, σέ συνδυασμό μέ τίς ὑποχρεώσεις τους, ἀλλά ἡ νομιμοποίηση τοῦ ἀπολύτου «δικαιωματισμοῦ», πού εἶναι θεοποίηση τῶν δικαιωμάτων, προκαλεῖ τήν ἴδια τήν κοινωνία.

 5. Ἐθνικό καθῆκον γιά τήν οἰκογένεια

Ἡ Ἐκκλησία ἐνδιαφέρεται γιά τήν οἰκογένεια, ἡ ὁποία ἀποτελεῖ τό κύτταρο τῆς Ἐκκλησίας, τῆς κοινωνίας καί τοῦ Ἔθνους. Σέ αὐτό πρέπει νά συν - τείνει καί ἡ Πολιτεία, ὅπως διαλαμβάνεται στό ἰσχῦον Σύνταγμα ὅτι «ἡ οἰκογένεια ὡς θεμέλιο τῆς συντήρησης καί προαγωγῆς τοῦ Ἔθνους, καθώς καί ὁ Γάμος, ἡ μητρότητα καί ἡ παιδική ἡλικία τελοῦν ὑπό τήν προστασία τοῦ Κράτους» (ἄρ. 21).

Σύμφωνα δέ μέ τόν Καταστατικό Χάρτη τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος, πού εἶναι νόμος τοῦ Κράτους (590/1977), «ἡ Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος συνεργάζεται μετά τῆς Πολιτείας, προκειμένου περί θεμάτων κοινοῦ ἐνδιαφέροντος ὡς... τῆς ἐξυψώσεως τοῦ θεσμοῦ τοῦ γάμου καί τῆς οἰκογενείας» (ἄρ. 2).

Ἔτσι, προτρέπουμε τήν Πολιτεία νά προβεῖ στήν ἀντιμετώπιση τοῦ Δημογραφικοῦ προβλήματος «πού ἐξελίσσεται σέ βόμβα ἕτοιμη νά ἐκραγεῖ» καί εἶναι τό κατ᾽ ἐξοχήν ἐθνικό θέμα τῆς ἐποχῆς μας, τοῦ ὁποίου ἡ ἐπίλυση ὑπονομεύεται ἀπό τό πρός ψήφιση νομοσχέδιο, καί τήν καλοῦμε νά ὑποστηρίξει τίς πολύτεκνες οἰκογένειες πού προσφέρουν πολλά στήν κοινωνία καί τό Ἔθνος.

 Ὅλα τά ἀνωτέρω ἡ Ἱεραρχία τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος ἀνακοινώνει σέ ὅλα τά μέλη της «μέ αἴσθημα ποιμαντικῆς εὐθύνης καί ἀγάπης», διότι ὄχι μόνον ὁ λεγόμενος «γάμος τῶν ὁμοφυλοφίλων» εἶναι ἀνατροπή τοῦ Χριστιανικοῦ Γάμου καί τοῦ θεσμοῦ τῆς πατροπαράδοτης ἑλληνικῆς οἰκογένειας, ἀλλάζοντας τό πρότυπό της, ἀλλά καί διότι ἡ ὁμοφυλοφιλία ἔχει καταδικαστεῖ ἀπό τήν σύνολη ἐκκλησιαστική παράδοση, ἀρχῆς γενομένης ἀπό τόν Ἀπόστολο Παῦλο (Ρωμ. 1,24-32), καί ἀντιμετωπίζεται μέ τήν μετάνοια, ἡ ὁποία εἶναι ἀλλαγή τρόπου ζωῆς.

Ἐννοεῖται, βέβαια, ὅτι ὑφίσταται ἡ βασική ἀρχή ὅτι, ἐνῶ ἡ Ἐκκλησία καταδικάζει τήν κάθε ἁμαρτία ὡς ἀπομάκρυνση τοῦ ἀνθρώπου ἀπό τό Φῶς καί τήν ἀγάπη τοῦ Θεοῦ, συγχρόνως ἀγαπᾶ τόν κάθε ἁμαρτωλό, διότι καί αὐτός ἔχει τό «κατ᾽ εἰκόνα Θεοῦ» καί μπορεῖ νά φθάσει στό «καθ᾽ ὁμοίωσιν», ἐάν συνεργήσει στήν Χάρη τοῦ Θεοῦ.

 Αὐτόν τόν ὑπεύθυνο λόγο ἀπευθύνει ἡ Ἱερά Σύνοδος σέ σᾶς, τούς εὐλογημένους Χριστιανούς, τά μέλη της, καί σέ ὅλους ὅσοι ἀναμένουν τόν λόγο της, διότι ἡ Ἐκκλησία «ἀληθεύει ἐν ἀγάπῃ» (Ἐφεσ. 4,15) καί «ἀγαπᾶ ἐν ἀληθείᾳ» (Β´ Ἰωάν. 1,1).

 

Γιά περισσότερες πληροφορίες στό Διαδίκτυο 1. www.ecclesia.gr 2. www.apostoliki-diakonia.gr

«ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΛΑΟ». Ἔκδοση τῆς Ἱερᾶς Συνόδου τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος, Ἰασίου 1 – 115 21 Ἀθήνα, τηλέφωνο 210-7272.204. Διανέμεται δωρεάν μέ τήν φροντίδα τῶν Ἱερῶν Μητροπόλεων. Ἐκ τοῦ Τυπογραφείου τῆς Ἀποστολικῆς Διακονίας τῆς Ἑκκλησίας τῆς Ἑλλάδος.

ΠΗΓΗ: https://www.ecclesiagreece.gr/prostolao/54.pdf