"Θέλεις, αναγνώστα μου, να εορτάζης το Πάσχα όχι μόνον μίαν φοράν το έτος, αλλά καθημερινώς, και ολόκληρος η ζωή σου να είνε ένα συνεχές Πάσχα λαμπρόν και χαρμόσυνον; "

ΣΧΟΛΙΟ: Αγαπητοί, οι θεολόγοι απατεώνες του αιώνα μας θέτουν το δίλλημα: ''Κέντρο της λατρείας μας ο εσταυρωμένος ή ο αναστημένος Χριστός;''... Λοιπόν, π. Αυγουστίνος λύνει τα του πονηρού δεσμά... λέγοντας πως Ο ΧΡΙΣΤΟΣ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΚΕΝΤΡΟΝ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΜΑΣ! "Είθε -λέγει- το εφετινόν Πάσχα να γίνη η αρχή μιας νέας περιόδου της ζωής μας, της οποίας κέντρον να μη είνε τίποτε άλλο, πράγμα, πρόσωπον ή ιδέα, αλλ’ ο ΧΡΙΣΤΟΣ, που εσταυρώθη και ανεστήθη, και τον οποίον τα πλήθη των λελυτρωμένων υμνούν και δοξάζουν εις αιώνας αιώνων.". Αμήν!

Υ.Γ.

Εάν ζούσε σήμερα ο π. Αυγουστίνος θα πρόσθετε... "αλλ’ ο ΧΡΙΣΤΟΣ, Ο ΕΝΑΣ ΤΗΣ ΤΡΙΑΔΟΣ που ενσαρκώθη, που περιετμήθη, που εβαπτίσθη, που εσταυρώθη και ανεστήθη, που ανελήφθη και εις τα δεξιά του Πατρός εκάθησεν, που και πάλι θα έλθη να κρίνει ζώντας και νεκρούς, που της Βασιλείας Του ουκ έστι τέλος...και τον οποίον τα πλήθη των λελυτρωμένων υμνούν και δοξάζουν εις αιώνας αιώνων.''

Δ.Β.Ε.

------------------

«ΤΑ ΤΡΙΑ ΠΑΣΧΑ»,

του π. Αυγουστίνου Καντιώτη

(Απόσπασμα)

 

Πάσχα χωρίς Χριστόν;

 

    ΑΓΑΠΗΤΟΙ ΜΟΥ αναγνώσται! Δόξα τω Θεώ, εφτάσαμεν δι’ άλλην μίαν φοράν εις το Πάσχα. Εορτάζομεν και πάλι την μεγάλη αυτήν εορτήν. Αλλά  π ω ς   τ η ν   ε ο ρ τ ά ζ ο μ ε ν! Το ερώτημα αυτό έχει μεγάλην σημασίαν. Εάν την εορτάζωμεν χωρίς να έχωμεν πιστεύσει, χωρίς να έχωμεν μετανοήσει, χωρίς να έχωμεν εξομολογηθή και χωρίς να έχουμε κοινωνήσει των αχράντων μυστηρίων, τότε ποία η ωφέλεια; Ουδεμία ωφέλεια. Μάλλον ζημίαν έχομεν, και μάλιστα μεγάλην. Διότι τότε το Πάσχα δεν έχει κανένα νόημα. Τότε το Πάσχα ούτε χριστιανικώς ούτε καν ιουδαϊκώς εορτάζεται, αλλ’ εορτάζεται ειδωλολατρικώς.  Η επιφάνεια χριστιανική, αλλά το βάθος ειδωλολατρικόν.

Ας ακούσωμεν τι λέγει ο απόστολος Παύλος, ο κορυφαίος των αποστόλων, εις την Α΄προς Κορινθίους επιστολήν του∙ «Ώστε εορτάζωμεν μη εν ζύμη παλαιά μηδέ εν ζύμη κακίας και πονηρίας, αλλ’ εν ζύμη ειλικρινείας και αληθείας» (Α’ Κορ. 5,7). Με την έννοιαν αυτήν που ομιλεί ο απόστολος Παύλος δια το πως πρέπει να εορτάζεται το Πάσχα, εάν κρίνωμεν από τας εξωτερικάς εκδηλώσεις του εορτασμού των σημερινών χριστιανών, είνε αμφίβολον εάς εις τους εκατόν χριστιανούς ένας εορτάζη το Πάσχα όπως πρέπει. Αλλοίμονον εις όλους ημάς, κλήρον και λαόν του εικοστού αιώνος!

            Π ά σ χ α   χ ω ρ ί ς   Χ ρ ι σ τ ό ν ! Θέλεις, αναγνώστα μου, να εορτάζης το Πάσχα όχι μόνον μίαν φοράν το έτος, αλλά καθημερινώς, και ολόκληρος η ζωή σου να είνε ένα συνεχές Πάσχα λαμπρόν και χαρμόσυνον; Πίστευε εις τον Χριστόν. Ζήσε όπως θέλει ο Χριστός, μακράν πάσης αμαρτίας. Έχε αγαθήν την συνείδησιν. Δεν τα έχει αυτά; Τότε ούτε την ημέραν του Πάσχα θα εορτάσης Πάσχα! Θα είσαι ταλαίπωρος άνθρωπος, σκεπτικός και μελάγχολος, με ισόβιον άγχος -το ψυχικόν νόσημα του αιώνα μας- και, παρ’ όλας τας τυχόν διαχύσεις και διασκεδάσεις των ημερών αυτών, θα είσαι ένας αλύτρωτος νοσταλγός της ψυχικής ελευθερίας.

***

ΑΓΑΠΗΤΟΙ ΑΝΑΓΝΩΣΤΑΙ!  Είθε το εφετινόν Πάσχα να γίνη η αρχή μιας νέας περιόδου της ζωής μας, της οποίας κέντρον να μη είνε τίποτε άλλο, πράγμα, πρόσωπον ή ιδέα, αλλ’ ο ΧΡΙΣΤΟΣ, που εσταυρώθη και ανεστήθη, και τον οποίον τα πλήθη των λελυτρωμένων υμνούν και δοξάζουν εις αιώνας αιώνων.

 

«ΠΑΣΧΑ», ΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΑΥΓΟΥΣΤΙΝΟΥ Ν. ΚΑΝΤΙΩΤΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗ ΦΛΩΡΙΝΗΣ, ΕΚΔΟΣΙΣ ‘’Ο ΣΤΑΥΡΟΣ’’, ΑΘΗΝΑΙ 1988, Σελ. 19-27