ΣΧΟΛΙΟ: Αγαπητοί, όλοι μας γνωρίζουμε, πολύ καλά, ότι ο επίσκοπος Θεόκλητος ΔΕΝ ήθελε να παραιτηθεί... ότι κάτι ΕΓΙΝΕ και ανετράπει από του Θρόνου... ότι ο νυν επίσκοπος Φλωρίνης δεν ήταν μέσα στο τριπρόσωπο... Καιρός να αγωνιστούμε ώστε "να παταχθούν οι παράνομοι και ν’ ανεβούν στους θρόνους οι άξιοι, αυτοί που εργάζονται με αυταπάρνηση για την Εκκλησία, και δεν κολακεύουν και δεν παρακαλούν ποτέ να γίνουν δεσποτάδες". Αμήν.
Δημήτριος Β. Εμμανουήλ
..............................................................................................................................
 |
| Τιμή και δόξα σ’ όσους θ’ αγωνιστούν για την τιμή και την δόξα της Εκκλησίας, και όχι μόνο για τα υλικά συμφέροντά τους… Όποιο στόμα μπορεί να φωνάξη για το καλό της Εκκλησίας και δεν φωνάζει, είνε στόμα ένοχο ενώπιον Θεού και ανθρώπων. Καθένας ας πράξη το καθήκον του. |
ΕΤΟΣ Α΄ – ΑΘΗΝΑΙ, - ΝΟΕΜΒΡΙΟΣ 1965
ΑΡΙΘ.1
ΟΙ ΦΥΛΑΚΕΣ ΤΗΣ ΑΜΠΕΛΟΥ
ΠΕΡΙΟΔΙΚΗ
ΕΚΔΟΣΙΣ ΟΜΩΝΥΜΟΥ ΑΔΕΛΦΟΤΗΤΟΣ
ΞΕΠΟΥΠΟΥΛΙΑΣΜΑ
Ορθόδοξε Ελληνικέ λαέ! Έχεις ιερό καθήκον ν’ ακούσης τις παρακάτω ωμές αλήθειες και ν’ αγωνισθής με όλα τα νόμιμα μέσα για να πατάξης επί τέλους την κακοήθεια που διαλύει την Εκκλησία σου, και θα διαλύση και το Έθνος σου και την οικογένεια και τα πάντα. Και να μη σκανδαλισθής απ όσα θ’ ακούσης. Γιατί άλλο πράγμα είνε η Θρησκεία, και άλλο οι εκπρόσωποι της Θρησκείας. Πολλοί εκπρόσωποι μπορεί να να είνε ανάξιοι. Αλλά η Θρησκεία είνε αξία και αγία και υψίστη υπόθεση. Και οφείλεις για τη Θρησκεία σου ν’ αγωνισθής με ζήλο και με πάθος. Αλλιώς θα θεωρηθής και συ λαός ανάξιος, γιατί ανέχεσαι το καθεστώς της φαυλοκρατίας, ενώ μπορείς να το πολεμήσης και να το σαρώσης με τη βοή σου.
Έλληνες αδελφοί! Η Εκκλησία του
Χριστού δοκιμάζεται φρικτά. Οι δεσποτάδες, εκτός ολίγων, βγήκαν απ’ τα όρια. Οι
δεσποτάδες το παράκαναν! Δεν σέβονται τίποτε. Έγιναν ασεβείς και αναίσχυντοι
και ασύδοτοι πέρα για πέρα. Έγιναν η πλέον προνομιούχος τάξη, με προνόμια
μεσαιωνικά. Έγιναν γκάστα. Έγιναν μαχαραγιάδες. Μιλάνε για Χ ρ ι σ τ ό, και θησαυρίζουν
χρυσό. Λεφτά από δω, λεφτά από κει, λεφτά, λεφτά, λεφτά! Συνεχώς μαζεύουν
λεφτά, συνεχώς τσεπώνουν, τσεπώνουν από δω, τσεπώνουν από κει, κολυμπάνε στα
λεφτά, και λεφτά δεν χορταίνουν. Ο Άδης μπορεί να χορτάση, αλλ’ αυτοί δεν χορταίνουν.
Έγιναν τα πλέον φιλάργυρα όντα του κόσμου. Ιούδες, και χειρότεροι Ιούδα. Κάθε δεσπότης
εσοδεύει 20 ή 30 ή 40 ή 50 ή 100 ή 150 χιλιάδες δρχ. τον μήνα! Μιλάνε για
ακτημοσύνη, και έχουν μέγαρα και πολυκατοικίες. Μιλάνε για απλότητα, και
κινούνται με απαστράπτουσες αφορολόγητες λιμουζίνες. Μιλάνε για λιτότητα, και
ζουν ζωή Σαρδαναπάλων και πληθύνουν καθημερινώς τα σκάνδαλα. Μιλάνε για
ταπείνωση, και έχουν γίνει οι χειρότεροι τύραννοι, που χαστουκίζουν τους παπάδες
μέσα στα ιερά θυσιαστήρια και στέλνουν τον χωροφύλακα και τους τσουβαλιάζουν
και τους εκσφενδονίζουν από μητρόπολη σε μητρόπολη μόλις τολμήσουν να φέρουν
και την παραμικρή αντίρρηση. Ζητούν τυφλή υπακοή απ’ τους άλλους, και αυτοί
ποδοπατούν κατά το πλέον αναίσχυντο τρόπο ανθρωπίνους και θείους νόμους.
Οι δεσποτάδες, με τα απαράδεκτα
προνόμια που τους έδωσε το Κράτος και με όλο το εξωτερικό μεγαλείο,
παρουσιάζονται ανάμεσα στον άλλο κλήρο και λαό σαν τα υπερήφανα εκείνα παγώνια
με την αηδή φωνή που ανοίγουν τα φτερά τους και επιδεικνύουν τα χρώματά τους,
και σαν τους ανοήτους εκείνους πετεινούς, που ανεβαίνουν στην καμινάδα και
χτυπούν τα φτερά τους και διαλαλούν τη νίκη τους πάνω στον ορνιθώνα!
Αλλ’ έφτασεν η ώρα της οργής του
Θεού και του λαού. Το Κράτος έδωκε τα προνόμια και το Κράτος θα τα αφαιρέση. Η
εποχή μας είνε εποχή δημοκρατικών ιδεών, και δεν μπορεί ν’ ανεχθή τον
μαχαραγιαδισμόν των δεσποτάδων. Το Κράτος θα ξεπουπουλιάση τα παγώνια και τα
πετεινάρια και θα δείξη όλη τη γυμνότητά τους μπροστά στον Ελληνικό λαό. Το Κράτος
θα μαδήση τα χρυσά φτερά των δεσποτάδων, τις μεγάλες δηλαδή και πλούσιες
απολαυές, και θα τους κάμη, θέλοντας και μη, πτωχούς και ακτήμονες, όπως ήταν
και ο Ναζωραίος. Το Κράτος θα πη∙ Όχι πλέον λεφτά από πιστοποιητικά. Όχι
λεφτά από γάμους και διαζύγια. Όχι λεφτά από τρισάγια. Όχι λεφτά από τους πεθαμένους!
Όχι λεφτά από αρχιερατικές λειτουργίες. Όχι λεφτά από εγκαίνια. Όχι λεφτά από
ναούς και μοναστήρια και προσκυνήματα. Όχι πλέον ανεξέλεγκτα τα ιερά ταμεία και
κλοπή του ιερού χρήματος. Αλλά «δωρεάν ελάβετε, δωρεάν δότε» εις τον λαόν την
Χάριν του Θεού.
Αυτά τα μέτρα, τα ηρωϊκά και
σωτήρια, όταν λάβη το Κράτος και απογυμνώση τους δεσποτάδες απ’ τις υλικές
απολαυές και τα κοσμικά μεγαλεία και τα αντικανονικά και τυραννικά δικαιώματα
που έχουν σήμερα πάνω στον «κατώτερο» κλήρο, τότε, ώ τότε! Κανείς
φιλάργυρος, κανείς υπερήφανος και κενόδοξος, κανείς άπιστος και ασεβής δεν θα
ορέγεται να γίνη επίσκοπος. Αλλά επίσκοποι θα γίνωνται μόνον όσοι πιστεύουν στο
Θεό και αγαπούν την ταπείνωση, την ακτημοσύνη και την αυταπάρνηση που δίδαξε
και εφήρμοσεν ο Εσταυρωμένος Χριστός.
Ορθόδοξε Ελληνικέ Λαέ! Φώναξε με όλη
τη δύναμη της ψυχής σου να πέση η δεσποτοκρατία. Έλεγξε, κραύγασε, αποδοκίμασε
με το «αίσχος!» και «ανάξιος!» τους ανάξιους δεσποτάδες που εκλέγουν ή
εκλέγονται και χειροτονούνται παρανόμως και αντικανονικώς. Φιλότιμε Ελληνικέ
Λαέ! Οι στιγμές είνε ιστορικές. Αναλογίσου τις ευθύνες σου. Αν δεχθής και
χειροκροτήσης τους παρανόμους και τους αφήσεις να καθήσουν στον σβέρκο σου,
τότε θα είσαι άξιος της τύχης σου και δεν θα έχης κανένα δικαίωμα να
παραπονήσαι για την κατάπτωση της Εκκλησίας. Θα είσαι και συ συνένοχος. Αν όμως
αντιδράσης, και διαφωτίσης, και διαμαρτυρηθής, και ελέγξης, και αποδοκιμάσης,
και αξιώσης να παταχθούν οι παράνομοι και ν’ ανεβούν στους θρόνους οι άξιοι,
αυτοί που εργάζονται με αυταπάρνηση για την Εκκλησία, και δεν κολακεύουν και
δεν παρακαλούν ποτέ να γίνουν δεσποτάδες, γιατί έχουν επάνω τους αξιοπρέπεια
και δεν είνε σαν τα γλοιώδη υποκείμενα, αν έτσι πράξης, ευγενικέ λαέ της Ελλάδος,
τότε θα έχης πράξει το πιο ιερό καθήκον, και θα έχης την ευτυχία να καυχάσαι και να λέγης: Αγωνιστήκαμε και επαναφέραμε την Εκκλησία μας στο ύψος
της. Αγωνιστήκαμε και ανεβάσαμε στους θρόνους δεσποτάδες όπως τους θέλει ο Θεός!
Τιμή και
δόξα σ’ όσους θ’ αγωνιστούν για την τιμή και την δόξα της Εκκλησίας, και όχι
μόνο για τα υλικά συμφέροντά τους… Όποιο στόμα μπορεί να φωνάξη για το καλό της
Εκκλησίας και δεν φωνάζει, είνε στόμα ένοχο ενώπιον Θεού και ανθρώπων. Καθένας ας
πράξη το καθήκον του.
ΥΠΕΥΘΥΝΟΣ
ΦΙΛΙΠΠΟΣ ΦΡΟΝΤΖΟΣ, ΛΕΚΚΑ 3 – ΑΘΗΝΑΙ (126)
Τύποις Βάσση Μυλλέρου 50 - Αθήναι
