π. Αυγουστίνος Ν. Καντιώτης, Το μυστηριώδες «κουτί», περί του οποίου παλαιά προφητεία λέγει, ότι «σ’ όλα τα σπίτια θα μπη έ ν α κ ο υ τ ί π ο υ θ α τ ρ ε λ λ ά ν η τ ο ν κ ό σ μ ο ν»!

 

«ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ ΣΠΙΘΑ»

ΑΠΡΙΛΙΟΣ 1975 – ΑΡΙΘΜ. ΦΥΛ. 374

(ΚΟΙΝΩΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ)

ΟΙ ΥΠΕΥΘΥΝΟΙ

(Το Κράτος, οι διδάσκαλοι και καθηγηταί, οι γονείς, η Εκκλησία)

Η Ελλάς, αγαπητοί μου αναγνώσται, η Ελλάς είνε Έθνος με ιδιαίτερα χαρακτηριστικά. Φλογερά και ακράδαντος πίστις εις τον Ιησούν Χριστόν και έρως ελευθερίας, τα δύο ταύτα είνε εκ των κυριωτέρων γνωρισμάτων της ψυχής του Έθνους.

…Εφ’ όσον εις τας καρδίας των Ελλήνων θα ζη η πίστις αυτή, το Έθνος θα ζη και θα θαυματουργή. Αναντίρρητος είνε η αλήθεια αυτή δια πλήθους παραδειγμάτων αποδεικνυομένη. Δια τούτο ουδέν άλλο μισούν και αποστρέφονται τόσον οι εσωτερικοί και εξωτερικοί εχθροί όσον την πίστιν εις τον Χριστόν. Ζητούν δι’ όλων των μέσων, το Έθνος τούτο ν’ απολέση το κυριώτερον χαρακτηριστικόν του γνώρισμα, την πίστιν, ν’ αποχαρακτηρισθή χριστιανικώς, και να γίνη κήρυξ και απόστολος, «κράχτης», ιδεών ξένων, αντιθέτων προς την πίστιν και την ηθικήν.

…Μία Ελλάς, η οποία θ’ απολέση το κυριώτερον χαρακτηριστικόν της γνώρισμα, την Ορθόδοξον πίστιν, θα εξομοιωθή προς τα άλλα έθνη και θα μεταβληθή εις αγέλην, την οποίαν θα δύναται να οδηγούν όπου θέλουν οι μεγάλοι διπλωμάται, που πωλούν και αγοράζουν τους λαούς ως μεγάλοι ζωέμποροι.

***

Υπάρχει Έλλην, γνήσιος Έλλην Ορθόδοξος Χριστιανός, ο οποίος ν’ αμφιβάλλη, ότι το κυριώτερον γνώρισμα της Ελλάδος είνε, και πρέπει να είνε, η εις Χριστόν πίστις; Υπάρχει άλλο ιδανικόν ανώτερον από το ιδανικόν αυτό της χριστιανικής πίστεως και ζωής;

Αλλ’ ενώ θεωρητικώς παραδεχόμεθα, ότι η πίστις εις τον Χριστόν είνε το κυριώτερον χαρακτηριστικόν, το πολυτιμότερον αγαθόν, ο ύψιστος θησαυρός και η αποστολή του Έθνους, τί πράττομεν ίνα διατηρηθή η πίστις αύτη και μεταδοθή αλώβητος εις τας νέας γενεάς; Υπερασπίζομεν την πίστιν οσάκις βάλλεται βαναύσως υπό των εχθρών αυτής;

Λέγομεν μικροί και μεγάλοι, ότι θα υπερασπίσωμεν το έδαφος της Πατρίδος μέχρι τελευταίας μας αναπνοής. Ουδείς θ’ αποσπάση σπιθαμήν εδάφους. Ναι, κύριοι! Αλλ’ η Ελλάς δεν έχει μόνον  φ υ σ ι κ ά   σ ύ ν ο ρ α,  που καθορίζουν θάλασσαι, λίμναι, ποταμοί και όρη∙ η Ελλάς είνε προπαντός πνευματικός χώρος, που έχει τα πνευματικά του σύνορα. Πνευματικά δε σύνορα είνε ό,τι συνιστά την Ελληνικήν ψυχήν με τας αιωνοβίους παραδόσεις, τας καθαράς από προλήψεις και δεισιδαιμονίας. Είνε η γλώσσα της, είνε τα δημοτικά της τραγούδια, είνε οι εθνικαί εορταί και πανηγύρεις, και προπαντός είνε η πίστις εις τον Χριστόν. Αύτη είνε η καρδιά της Ελλάδος, και ο επιχειρών να διαλύση και καταστρέψη την θρησκείαν είνε ωσάν να θέλη ν’ αποσπάση την καρδίαν εκ του σώματος. Ούτω πως εξεφράζετο περί της θρησκείας ο γνησιώτερος εκπρόσωπος της επαναστάσεως του 1821, ο αείμνηστος Μακρυγιάννης.

Φυλάττομεν τα φυσικά μας σύνορα; Πολύ περισσότερον πρέπει να φυλάττωμεν τα πνευματικά σύνορα! Εάν τα τελευταία πέσουν, δεν δύνανται να σταθούν ούτε τα πρώτα. Εάν η ψυχή του Έλληνος αφοπλισθή θρησκευτικώς και ηθικώς, τα σώματα θα παραμείνουν ως αδρανής τις μάζα, ανίκανος δι’ οιανδήποτε δράσιν∙ πτώματα ικανά μόνον να τροφοδοτήσουν τα αρπακτικά γαμψώνυχα ορνέων ξένων λαών.

***

Και ήδη γεννάται ερώτημα εν σχέσει προς την πίστιν, το κυριώτερον τούτο, επαναλαμβάνομεν, γνώρισμα του Ελληνικού Έθνους∙ Φυλάττομεν και υπερασπίζομεν την πίστιν και την ηθικήν, ως επιβάλλουν οι χαλεποί καιροί μας; Αμυνόμεθα κατά της έσωθεν και έξωθεν πνευματικής επιβουλής; Συγκινούμεθα και ανησυχούμεν δια παν ό,τι προσβάλλει την χριστιανικήν ηθικήν και την πίστιν; Δυστυχώς κατά τους τελευταίους καιρούς παρατηρείται ανησυχία και θόρυβος δι’ άλλα, δια δε την πίστιν και την ηθικήν, αι οποίαι βάλλονται βαναύσως, ουδεμία σοβαρά ανησυχία. Ωσάν να επρόκειτο περί μικρού τινος και ασημάντου πράγματος, δια το οποίον δεν αξίζει ν’ ανησυχή τις και ν’ αγωνίζεται…

***

(Το ακαταδίωκτον έγκλημα.  …δια το έγκλημα αυτό ουδείς θόρυβος, ουδεμία κινητοποίησις δυνάμεων προς πάταξιν.)

Ποίον το ακαταδίωκτον αυτό έγκλημα; Είνε η δια του αισχρού και γκαγκστερικού κινηματογράφου διαφθορά του Ελληνισμού, και δη της Ελληνικής νεότητος.

Εάν οι σύγχρονοι άνθρωποι επίστευον, ότι πλην του σώματος ο άνθρωπος έχει και ψυχήν, άυλον και αθάνατον, και ότι πάσα ζημία της ψυχής είνε ασυγκρίτως υπερτέρα από την ζημίαν του σώματος, τότε πάνδημος θα προεκαλείτο η οργή και η αγανάκτησις εναντίον παντός διαφθορέως  του ψυχικού κόσμου. Δυστυχώς όμως δεν υπάρχει τοιαύτη αξιολόγησις ζημιών.

…Ερωτώμεν∙ Μόνον σάρξ είνε ο άνθρωπος; Τα χρήματα είνε η μόνη του περιουσία; Πέρα τούτων δεν υπάρχει τι; Δεν υπάρχει ψυχή; Δεν υπάρχουν περιπτώσεις, κατά τας οποίας το «Ου κλέψεις» και το «Ου φνεύσεις» αποκτούν άπειρον βαθύτητα, όταν δια της παραβάσεως των εντολών αυτών ζημιώνωνται, πλήττωνται  και καταστρέφωνται οι πνευματικοί θησαυροί;

***

…Προ πολλών ετών, όταν ακόμη ο κινηματογράφος δεν είχε φθάσει εις το έσχατον σημείον της διαφθοράς, ως επί των ημερών μας, μία έρευνα, η οποία εγένετο εις την Γαλλίαν, απέδειξεν, ότι εις τα 400 φίλμς περιείχοντο 1993 σκηναί εγκλήματος (ήτοι 310 φόνοι, 104 κλοπαί μετά ληστείας, 74 διαρρήξεις, 34 εμπρησμοί, 14 αρπαγαί, 642 λωποδυσίαι, 182 ψευδομαρτυρίαι, 165 κλοπαί, 54 απαγωγαί, 192 μοιχείαι και 213 ανώμαλοι σεξουαλικαί πράξεις).

Αναρχικός συγγραφεύς, εκ των μεγαλυτέρων θεωρητικών διδασκάλων της παγκοσμίου αναρχίας, είχε γράψει, ότι δια του τοιούτου κινηματογράφου θα επιτευχθή η διάλυσις του πολιτισμού της Ευρώπης και θα δημιουργηθή το κατάλληλον κλίμα δια την εγκαθίδρυσιν υλιστικών και αθεϊστικών καθεστώτων. Όπλον τεράστιον της παγκοσμίου διαφθοράς κατέστη ο κινηματογράφος…

***

(Δημόσιος κίνδυνος, είδος πνευματικής επιδημίας)

Ανέκαθεν ο κινηματογράφος, πλην ελαχίστων εξαιρέσεων, υπήρξεν υπηρέτης του εγκλήματος. Αλλά τώρα τελευταίως, ως είπομεν και ανωτέρω, απέρριψε πάντα χαλινόν και απέβη δημόσιος κίνδυνος, είδος πνευματικής επιδημίας, χολέρα, από την οποία ουδείς θα μείνη αμόλυντος. Ήνοιξαν όλοι οι βόθροι των υπονόμων και σκορπίζουν οσμήν θανάτου.

(Η τηλεόραση, αιτία αποχαλινώσεως του κινηματογράφου)

Μία αιτία της τοιαύτης αποχαλινώσεως του κινηματογράφου είνε και η εξής. Μέχρι προ τινος ο κινηματογράφος ήτο ασυναγώνιστος. Είχε κατατροπώσει το θέατρον και εφαίνετο αήττητος. Αλλ’ εσχάτως ενεφανίσθη επικίνδυνος αντίπαλος του κινηματογράφου. Είνε η τηλεόρασις. Η τηλεόρασις, ως γνωστόν, είνε ένας μικρός κινηματογράφος, μία μικρά οθόνη, η οποία εγκαθίσταται και λειτουργεί εντός των οικιών, από ανακτόρου μέχρι καλύβης και μέχρι στάνης! 

Είνε το μυστηριώδες «κουτί», περί του οποίου παλαιά προφητεία λέγει, ότι «σ’ όλα τα σπίτια θα μπη  έ ν α   κ ο υ τ ί   π ο υ   θ α   τ ρ ε λ λ ά ν η   τ ο ν   κ ό σ μ ο ν».

Ύστερον από την ανακάλυψιν της τηλεοράσεως οι άνθρωποι δεν παρίσταται ανάγκη να μεταβούν εις αίθουσα κινηματογράφου…

Εκ του κινδύνου του οριστικού κλεισίματος οι κινηματογραφισταί εύρον τρόπον να διασωθούν, αλλά τρόπον επαίσχυντον και άτιμον. Οι παραγωγοί (γράφε προαγωγοί) κινηματογραφικών έργων απεφάσισαν την παραγωγήν νέων έργων, τα οποία μοναδικόν θέμα έχουν το σεξ εις όλην την έντασιν και ανώμαλον εμφάνισίν του. Σκηναί ζωώδεις, σκηναί βίας και αίματος, με ήρωες ηθοποιούς, αρσενικούς και θηλυκούς, οι οποίοι χάριν αισχρού κέρδους δέχονται να παίξουν ρόλους επαισχύντους. Φίλμς με τοιαύτας σκηνάς εξερεθίζουν τα κατώτερα ένστικτα του ανθρώπου και οι θεαταί, νέοι και νεάνιδες προ παντός, περιέρχονται εις έξαλλον κατάστασιν. Ως δια κανθαρίνης διεγείρονται οι θεαταί και ωθούνται εις τας πλέον εκφύλους και ανωμάλους πράξεις. Ούτως η εβδόμη τέχνη, ως ωνομάσθη ο κινηματογράφος, είνε ως η αρχαία Κίρκη, η οποία δια της μαγικής της ράβδου μετέβαλε τους ανθρώπους εις χοίρους.

Τα επαίσχυντα και αναίσχυντα κινηματογραφικά έργα ωνομάσθησαν φίλμς  π ο ρ ν ό. Κατ’ αρχάς προεβλήθησαν εις τας Σκανδιναυϊκάς χώρας, εις τας οποίας το ηθικόν αισθητήριον έχει πολύ χαλαρώση. Αλλά και εκεί προεβλήθησαν ουχί άνευ αντιδράσεως.  Ουδέποτε θα εφαντάζετό τις, ότι αι ταινία πορνό θα ήρχοντο και εις την Ελλάδα. Εν τούτοις, εν ονόματι της δημοκρατίας, η οποία πνέει καθ’ άπασαν την χώραν, τα πορνό διήλθον τα ελληνικά σύνορα, περιεβλήθησαν τον δημοκρατικό μανδύαν, ενεφανίσθησαν εις ελληνικούς κινηματογράφους και διεφημίσθησαν δι’ όλων των εφημερίδων, πλην της «Εστίας» και ει τινος άλλης. «Δεν βαριέσαι! Παραδάκι να πέφτη, και η ηθική και η θρησκεία ας πάνε περίπατο…». Νοοτροπία πόρνης…

***

(Η περιβόητος κινηματογραφική ταινία «Ιησούς Χριστός σούπερ σταρ»)

Εις τα ανωτέρω έργα (πορνό) πρέπει να προστεθούν και δύο έργα, τα οποία αποτελούν πλέον το άκρον άωτον της απίστου και διεφθαρμένης γενεάς μας, δια την οποία αρμόζει όχι άπαξ αλλά μυριάκις ν’ ακουσθή ο λόγος του Χριστού∙ «Ω γενεά άπιστος και διεστραμμένη! Έως πότε έσομαι μεθ’ υμών; έως πότε ανέξομαι υμών;» (Ματθ. 17, 17).

Το εν είνε η περιβόητος ταινία «Ι η σ ο ύ ς   Χ ρ ι σ τ ό ς   σ ο ύ π ε ρ   σ τ α ρ».

…Και θα έπρεπε δια τούτο ν’ ακουσθούν μυριάδες ζωηραί διαμαρτυρίαι εξ όλης της Ελλάδος. Αλλ’ όχι μόνον δεν ηκούσθησαν, αλλ’ εκατοντάδες χιλιάδες κατέκλυσαν τας αιθούσας των κινηματογράφων δια να παρακολουθήσουν την δια της έβδομης τέχνης ανασταύρωσιν του Ιησού. Και να σκέπτεται κανείς, ότι αυτοί οι απαθείς θεαταί της διακωμωδήσεως του Χριστού κατά την Μ. Εβδομάδα και την Ανάστασιν θα εορτάσουν τα σεπτά Πάθη και την Ανάστασιν και θα θεωρούν, ότι είνε εν τάξει με την συνείδησίν των! Αλλά τι πταίουν οι άνθρωποι αυτοί, όταν ο σημερινός Αρχιεπίσκοπος ονομάζη  «κ α λ ο ύ ς   χ ρ ι σ τ ι α ν ο ύ ς» όσους προσέρχονται μόνον την νύκτα της Αναστάσεως εις τους ναούς, «μ ε   τ η ν   λ α μ π α δ ο ύ ρ α ν» των; Ναι, Μακαριώτατε! Η «λαμπαδούρα» αυτή δεν διαφέρει πολύ από την «λαμπαδούραν», την οποίαν εκράτουν οι άνθρωπποι της σπείρας, οι οποίοι συνέλαβον τον Ιησούν εις τον κήπον της Γεθσημανή.

…Και τοιαύτη μεν είνε η αποχαλίνωσις του κινηματογράφου. Αλλά τίνες οι υπεύθυνοι δια την τοιαύτην αποχαλίνωσιν;

***

(Συνεχίζεται ΕΔΩ)