
Το 1821 και η αθλιότητα της εθνoαποδόμησης
του Νεκτάριου Δαπέργολα, Διδάκτορος Ιστορίας
Λίγο πριν από την 25η Μαρτίου, είναι ομολογουμένως μία καλή αφορμή για να ξαναθυμηθούμε κάποια πράγματα σχετικά με την επίσημη «γραμμή» που κυριαρχεί εδώ και πολλά χρόνια μέσα στα Πανεπιστήμια, στα ΜΜΕ (και σταδιακά βεβαίως και στα σχολεία) σχετικά με τη μεγάλη μας Επανάσταση. Τη «γραμμή» την οποία διαμορφώνει η ανθελληνική κυρίαρχη πολιτική ιδεολογία του σύγχρονου ελλαδικού κράτους, σε συνεργασία με τη λεγόμενη αποδομητική σχολή, δηλαδή μια ομάδα δήθεν ιστορικών, που σχετίζονται ενεργά με διάφορα νεοταξίτικα όργανα και που χρησιμοποιώντας κατά το δοκούν τις ιστορικές πηγές, προσπαθούν να απονευρώσουν και να ακυρώσουν το ιστορικό μας παρελθόν. Για εμάς τους «άλλους» ιστορικούς, που δεν μάθαμε να συμπεριφερόμαστε στις πηγές με τη γνωστή προκρούστεια μέθοδο, ώστε να «επιβεβαιώνουν» πάση θυσία τις ιδεοληψίες μας, ετούτη η ιστορία είναι γνωστή στην Ελλάδα εδώ και 30 τουλάχιστον χρόνια, αν και βέβαια ο πολύς κόσμος ήταν μάλλον ανυποψίαστος ως τη στιγμή που εμφανίστηκε το εκκωφαντικό εκείνο ανοσιούργημα της Μαρίας Ρεπούση. Για τους κάπως πιο υποψιασμένους βέβαια το πρώτο εμβληματικό ίσως έργο αυτού του αποδομητικού κλίματος υπήρξε το διαβόητο «Τι είν’ η πατρίδα μας» (1997), όπου οι κυρίες Δραγώνα, Φραγκουδάκη, Αβδελά και άλλα μέλη αυτής της ελληνοφοβικής συνάξεως, εξέμεσαν διάφορα απίστευτα για την ελληνική εθνογένεση.











Η Τουρκία φοβάται τις αξίες και τα σύμβολα που είναι ικανά να ενώσουν τον απανταχού ελληνισμό και αυτό γιατί γνωρίζει πολύ καλά πως οι Έλληνες όντας ενωμένοι δεν κάνουν απλώς θαύματα, γίνονται μικροί θεοί. Η αλήθεια βέβαια είναι πως το παραπάνω δεν είναι μόνο διαπίστωση της νέο-οθωμανικής Τουρκίας και του Ερντογάν, αλλά κάτι που το γνωρίζουμε και εμείς καλά. Παρά, λοιπόν, τα παραπάνω η γνωστή σε όλους μας ελίτ προσπαθεί να μας οδηγήσει για άλλη μια φορά στο δρόμο της λήθης, εάν όχι της διαστρέβλωσης ακόμη και της ίδιας μας της ιστορίας, ακόμη και της αξίας των συμβόλων που μας αντιπροσωπεύουν και που σίγουρα δεν είναι 200 ετών μόνο.



