" Είπε γέρων.
... Λέμε καμιά φορά ότι έχομε αγάπη, έχομε αγάπη . Τι είδους όμως είναι; Εννοώ την πνευματική αγάπη. Δεν λέω για την κοσμική. Πως θα φτάση ο άνθρωπος σ' αυτή την κατάστασι, που να θεωρή όλο τον κόσμον αδέλφια του; Μα θα μάθη κανείς ότι αυτός είναι ειδωλολάτρης, είναι Ιεχωβάς... Ναι, αλλά είναι κατά σάρκα αδελφός. Όχι φυσικά και κατά το πνεύμα, που είμαστε οι ορθόδοξοι. Αλλά και εκείνος είναι κατά σάρκα αδελφός. Πρέπει να κλάψουμε γι' αυτόν. Ή πάλι, αν ένας ορθόδοξος γινόταν Ιεχωβάς ή παπικός, πόσο θα έκλαιγα; Τώρα, τόσα εκατομμύρια υπάρχουν. Πόσο έχω κλάψει; Επομένως βρισκόμαστε πολύ μακρυά από την πραγματική αγάπη. " (σελ. 19)

