Λύκε, λύκε είσαι εδώ; -Δένω τη γραβάτα μου.
ΣΑΡΑΝΤΙΔΗ ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ
Επειδή ο αιρετικός είναι λέει ο καβγατζής, ο εριστικός δηλαδή με το σημαίνον λόγω μικρής προφορικής απόκλισης παραφθοράς να προσδίδει στο σημαινόμενο μετ’ ελπιδοφόρου νουθεσίας την επιθυμητήν οικουμενιστικήν έννοιαν, έχει δίκιο ο πράσινος Πατριάρχης που λέει ότι όλοι έχουμε τον ίδιο Θεό. Διότι όταν ο μωαμεθανός λέγει ότι ο Έλλην πιστεύει στον Αλλάχ, πράγματι ο Θεός, Αλλάχ λέγεται στα αραβικά και δεν έχουν άλλη λέξη για να εκφράσουν τον χριστιανικό Θεό. Άρα, το μπουζούκι είναι όργανο, ο αστυνομικός είναι όργανο, συνεπώς ο αστυνομικός είναι μπουζούκι. Και με Μαθηματικά. Τι θέλετε και διαμαρτύρεστε; Όλα είναι υπό έλεγχο. Under control. Οι καβγατζήδες, τα μπουζούκια και οι αλλάχηδες σε συνοδική αρμονία με τον ανάδρομο Ερμή και το φλιτζάνι του καφέ με τους ντελβέδες κάτω στην κυρά μας τη μαμή.
Αλλά και ο God της Δύσεως Θεός θα πει πάλι με την κολυμπάρια ανάταση προς το Φανάρι που ανάβει την καύτρα στην καλύβα της γιαγιάς για να φτιάξει λαχταριστή μηλόπιτα στην Κοκκινοσκουφίτσα η οποία βγαίνει από το Βατικανό με το μικρό καλάθι γεμάτο κεράσια και πάει στο δάσος όταν ο λύκος δεν είναι εκεί. Λύκε, Λύκε είσ’ εδώ; Δεν είναι. Σιδερώνει την γραβάτα του με ατμοσίδερο ηλιακό στη Στοά της ερήμου αφού ο Αλλάχ παίρνει τη σειρά του και πάει πρώτος να κατσικωθεί στο κρεβάτι της γιαγιάς την οποία κατάπιε ολόκληρη στο βεληνεκές του κυνηγού που θα τον ξεκοιλιάσει.
Oh my God! Ο κυνηγός πιστεύει στον God και ο Αλλάχ δεν φέρνει αλλεργία σε λύκους που ο God φέρνει και στην αλλαξοκωλιά παίρνει τη θέση του στον καθεδρικό του Λονδίνου με μια παπαδίνα στρουμπουλή, μια όμορφη πουλάδα που βγήκε η φτωχή μια βόλτα στη λιακάδα. Κι ένα μαύρο πετεινάρι μπιρ Αλλάχ γιαβρούμ φωνάζει, για να πέσει το πετράδι στου κασίδη το κεφάλι.
Το πλαίσιο είναι πάντα προσιτό με φυλλάδια προς τον Λαό και ουδείς κίνδυνος υπάρχει αφού αποδείξαμε ότι η γραμματική παρεξήγηση λύθηκε με τους Θεούς του κόσμου τζάνεμ να κάθονται στην Ασίζη φωτισμένοι από την επτάφωτη λυχνία την οποία ανάβει ο Βαρθολομαίος στην Ιερουσαλήμ. Τα δικά μας τα παιδιά, και βοήθειά μας και ο Δίας και ο Ποσειδώνας και η Αφροδίτη και η τσιπούρα η αλανιάρα που τσιμπάει στην βαρκάδα.
Μπιτ παρά για παζάρ’ στο ποδάρ’ με αγκονάρ’ στο πηγάδ’. Και εις άλλα με υγεία με καρύδα και Κλαυδία. Και αν δεν τα μάθατε, ο πόλεμος στη Γάζα ετελείωσε. Ο καβγατζής ηρέμησε. Ζήτω η ελεύθερη προετοιμασία του επόμενου. Λύκε, λύκε είσαι εδώ;
